Verschillende obstakels, met name internationale druk, hebben ervoor gezorgd dat gebied E1, een gebied van 12 vierkante kilometer in de Judeaanse bergen, decennialang vrijwel onaangeroerd is gebleven.
Het initiatief om een “staat Palestina” te erkennen heeft de bemiddelingspogingen van de VS om Israël ertoe te bewegen miljarden aan de PA vrij te geven, verstoord.
Juristen roepen Israël op krachtig op te treden en bondgenoten duidelijk te maken dat pogingen om de Joodse staat ‘buitenlandse dictaten’ op te leggen, een prijs hebben.
Deze verklaringen zijn geen uiting van vredelievend idealisme, maar een door paniek ingegeven strategie om onrustige moslimbevolkingen te sussen.
“De erkenning van Palestina vindt eerder plaats aan het einde van een dergelijk proces [van onderhandelingen]. Op dit moment zou het de inspanningen voor vrede ondermijnen.”
‘Palestina’ zou een dictatoriale, racistische staat zijn die fundamentele mensenrechten met voeten treedt.
De Amerikaanse ambassadeur in Israël bekritiseerde Europese regeringen omdat ze eenzijdig aandrongen op de oprichting van een staat en zei dat ze druk moesten uitoefenen op Hamas en niet op Jeruzalem.
In Samaria viert Netanyahu diepe wortels, goddelijke beloften en de continuïteit van de Joodse nederzettingen.
Het comité is een stap die “de basis moet leggen voor de oprichting van de staat Palestina”, aldus de officiële PA-media.
Een ‘tweestatenoplossing’ zou niet alleen de conventionele en onconventionele dreiging van jihadistisch terrorisme voor Israël vergroten, maar ook de concrete kans op een rampzalige regionale oorlog.
