Israëlische en Amerikaanse media hebben naar aanleiding van de goede peilingen van de premier gemeld dat hij vooraf was gewaarschuwd voor de gebeurtenissen van 7 oktober. Maar geloven de kiezers dat wel?
Tacheles, ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik ervan vind. Plotseling beeft de aarde weer. Niet in de Gazastrook, niet in Libanon en niet in Iran, maar midden in de Israëlische verkiezingscampagne.
Terwijl de Israëli’s zich voorbereiden op de verkiezingen van 27 oktober, wordt het politieke geschil over de verantwoordelijkheid van de Israëlische premier een centraal thema in de verkiezingscampagne.
Zowel in het linkse als in het rechtse politieke kamp wordt kritiek geuit op het verkiezingsprogramma en de kandidatenlijst vanwege hun radicaliteit.
De parlementslid van Yesh Atid is ervan overtuigd dat de wederopbouw van Israël moet beginnen met het herstel van de samenleving.
Het geschil over de uitspraken van Yair Golan over Judea en Samaria laat zien hoe kwetsbaar een anti-Netanyahu-regering zou kunnen worden zodra het enige gemeenschappelijke doel is bereikt.
Alle opiniepeilingen moeten met een flinke dosis scepsis worden bekeken – vooral die peilingen die als een soort gouden standaard worden gepresenteerd, zolang ze een overwinning van links laten zien.
De rechten van IDF-reservisten en de veiligheid op de Israëlische wegen behoren tot de onderwerpen waarvoor het Likud-parlementslid zich bijzonder inzet.
Aangezien de belangrijkste blokken elkaar in de meeste peilingen slechts een paar zetels ontlopen, zou de verkiezingsstrijd wel eens minder te maken kunnen krijgen met verschuivingen tussen de Likud van Netanyahu en de Yashar van Eisenkot, dan met de vraag welke kleinere partijen de kiesdrempel van 3,25 procent zullen halen.
