Tacheles, ik spreek open en eerlijk mijn mening uit. In klare taal en zonder omhaal van woorden kom ik tot de kern van de zaak. Wat zijn we eerst: Joden of Israëli’s? Dat is de kern in het huidige geschil, maar niet alleen vandaag, dat is altijd zo geweest.

Sommigen zien het als een zegen van God, anderen als een gevaar voor Israëls toekomst.

Ging het echt alleen om justitiële hervorming? Tegenstanders van de regering zeggen dat ze zich zullen blijven verzetten, deze keer tegen orthodoxe Joden.

We bezoeken een kleine heuvel in de Jizreël-vallei om onder andere te ontdekken hoe een Hebreeuwse profeet de weg bereidde voor een Ander.

De Verenigde Staten moeten terugkeren naar de realiteit als basis voor hun buitenlands beleid.

Israëlische politie bestormt de Tempelberg om honderden moslims te verwijderen die zich daar hadden gebarricadeerd om Joden aan te vallen.

Geconfronteerd met existentiële bedreigingen kunnen Israëli’s het niet laten om elkaar te bevechten.

Met een uniek hoog Joods geboortecijfer en honderdduizenden, zo niet miljoenen Joden die wachten om alija te maken, is er geen Arabische demografische bedreiging.

Binnen het rechtse kamp in Israël is het gevoel zeer sterk dat de regering eindelijk de misstanden van de zomer van 2005 zal rechtzetten.

Zelfs als een rabbijn (of christen) een hekel heeft aan de huidige Israëlische regering, zou hij toch moeten bidden voor het succes en de bescherming van Israël.