Als men de situatie bekijkt tegen de achtergrond van de bredere rivaliteit tussen de VS en China, verliest de bewering dat Israël Amerika in een strikt beperkt regionaal conflict heeft meegesleept, een conflict dat de VS maar moeilijk kunnen ‘winnen’, aanzienlijk aan overtuigingskracht.
Teheran is tot de conclusie gekomen dat druk via de zeeweg Washington ertoe kan dwingen om concessies van Israël af te dwingen – eerst in Libanon en vervolgens in de hele regio.
Waarom het conflict met Iran aantoont dat snelheid niet altijd doorslaggevend is – en wat de Bijbel leert over geduld als politieke en geestelijke kracht.
Het leed van de mensen in Iran die voor hun rechten zijn opgekomen, is in de vergetelheid geraakt.
De premier verdedigt de operaties in de Gazastrook, Libanon, Syrië en Iran en zegt dat Israël de druk heeft weerstaan en strategische voordelen heeft behaald.
De overeenkomst met Iran is niet in het belang van de Verenigde Staten op de lange termijn.
De dominantie van de door Iran gesteunde terreurorganisatie Hezbollah in Libanon is een ‘gemeenschappelijk probleem’ voor Jeruzalem en Beiroet, verklaarde de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken.
Elk akkoord moet het rakettenarsenaal van het land beperken, de productie van raketten verbieden en de Iraanse raket- en dronelocaties openstellen voor inspecteurs.
Vooraanstaande vertegenwoordigers van Libanese christelijke partijen roepen de VS op om niet toe te staan dat Iran zijn akkoord koppelt aan de situatie in Libanon, en wijzen erop dat Teheran alleen geïnteresseerd is in het redden van Hezbollah.
Terwijl Trump het in de kwestie rond Iran ‘voor het zeggen heeft’, wordt Israël opgeroepen om op de Heer te vertrouwen en niet op mensen.
