De Liberiaanse gezant verklaarde dat de blokkade van deze strategisch belangrijke waterweg door de Islamitische Republiek heeft geleid tot een „sluipende normalisering van verstoringen als pressiemiddel“.
Ondanks de superioriteit van de Amerikaanse strijdkrachten heeft een combinatie van asymmetrische strategie, interne eensgezindheid en de controle over de Straat van Hormuz een snelle nederlaag van de Islamitische Republiek voorkomen.
De economische gevolgen van de crisis in de Straat van Hormuz in 2026 – een toelichting.
Netanyahu roept vergadering bijeen. Jeruzalem zou er bij de Verenigde Staten op aandringen de blokkade van de Straat van Hormuz te handhaven.
Tacheles, openhartig en zonder omwegen geef ik mijn mening. Sommige crises worden niet in de eerste plaats op het slagveld beslecht, maar in het afwachten, onder druk en in de strijd om tijd. Dat is precies wat we momenteel zien tussen de VS, Iran en Israël.
De heersende macht heeft alle wegen naar hervorming, een vreedzame overgang en de rechtsstaat afgesloten. Het maatschappelijk middenveld is zo beschadigd dat herstel mogelijk nog decennia op zich laat wachten.
Een staat die de steun van de bevolking geniet, legt zijn steden niet vol met controleposten, voert geen executies uit en schakelt het internet niet uit.
Tacheles, ik zeg openhartig en zonder omwegen wat ik ervan vind. Wanneer vertegenwoordigers van het Iraanse regime de paus in het openbaar eren, roept dat een ongemakkelijke vraag op.
Een militaire actie vlak voor nieuwe gesprekken laat zien hoe broos het huidige staakt-het-vuren is – en waarom de regio nog steeds op de rand van een nieuwe escalatie staat.
De Israëlische premier Benjamin Netanyahu en de Argentijnse president Javier Milei ondertekenen in Jeruzalem de „Isaac-overeenkomsten“ om de betrekkingen tussen de Joodse staat en Latijns-Amerika te verdiepen, en kondigen rechtstreekse vluchten naar Buenos Aires aan.
