Zometeen Shabbat Shalom – Gods rechtshervorming

Ter herinnering: het eerste boek Genesis eindigt met de Exodus van de Kinderen van Israël naar Egypte. Op dat moment bestond het volk Israël uit 70 mensen. De stam van Jakob, ook wel de stam van Israël genoemd, omdat Israël zijn tweede naam is.

Het volgende boek in de Thora, het tweede Boek van Mozes, spreekt over honderdduizenden mensen in het volk Israël. Het zijn er 600.000 of meer, hangt ervan af hoe je de Hebreeuwse getallen interpreteert. In Exodus wil het volk Israël Egypte verlaten en terugkeren naar Israël. God gebruikt Mozes om dit te doen. En dat valt niet mee, want Mozes moet het volk eerst uitleggen waar het bij God om gaat. Onderweg geeft God Mozes instructies om het volk voor te bereiden op de intocht in het Beloofde Land.

En zo staat het in Exodus 18: “En God sprak tot Mozes, zeggende: Spreek tot de kinderen Israëls, en zeg tot hen: Ik, de HEERE, ben uw God! Gij zult niet doen wat gij gedaan hebt in het land Egypte, waar gij woonde, noch zult gij doen wat men doet in Kanaän, waarheen Ik u brengen zal. Volgens hun wetten zult gij niet wandelen. Maar houdt Mijn inzettingen, en houdt Mijn oordelen, en wandelt daarin; want Ik ben de HEERE, uw God. Houdt mijn inzettingen en mijn oordelen, want wie ze doet, zal erdoor leven. Ik ben de HEERE!”

וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל-מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃ בדַּבֵּר֙ אֶל-בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ אֱלֹהֵיכֶֽם׃ לֵּאמֹֽר׃ֲנִ֖י יְהֹוָ֥ה גכְּמַעֲשֵׂ֧ה אֶֽרֶץ-מִצְרַ֛יִם אֲשֶׁ֥ר יְשַׁבְתֶּם-בָּ֖הּ לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וּכְמַעֲשֵׂ֣ה אֶֽרֶץ-כְּנַ֡עַן אֲשֶׁ֣ר אֲנִי֩ מֵבִ֨יא אֶתְכֶ֥ם שָׁ֙מָּה֙ לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ וּבְחֻקֹּתֵיהֶ֖ם לֹ֥א תֵלֵֽכוּ׃ דאֶת-מִשְׁפָּטַ֧י תַּעֲשׂ֛וּ וְאֶת-חֻקֹּתַ֥י תִּשְׁמְר֖וּ לָלֶ֣כֶת בָּהֶ֑ם אֲנִ֖י אֲנִ֖י תִּשְׁמְר֖וּ מִשְׁפָּטַ֧י אְאֶת-חֻקֹּתַ֥י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ הוּשְׁמַרְתֶּ֤ם אֶת-חֻקֹּתַי֙ וְאֶת-מִשְׁפָּטַ֔י אֲשֶׁ֨ר אֹתָ֛ם הָאָדָ֖ם וָחַ֣י בָּהֶ֑ם אֲנִ֖י

Met andere woorden, God zegt dat wat in Egypte gebruikelijk was en in Kanaän gebruikelijk is, niet voor jullie geldt. “Daarvoor heb ik mijn eigen regels, rechten en wetten,” brengt God over aan Mozes. God heeft het over een hervorming van de wet onder het volk Israël. Een systeem dat alleen zal gelden voor de kinderen van Israël. De wetten van de vreemde volkeren zijn niet langer geldig, voortaan staat de God van Abraham, Izaäk en Jakob op Zijn eigen rechten en wetten.

God maakt Mozes duidelijk dat Hij aandringt op hervorming van de rechtspraak, maar daarvoor moet het volk Israël van gedachten veranderen en meedoen. En zij die Gods wetshervorming houden en uitvoeren, zullen er naar leven, want “Ik ben de Heer”. Dus in die zin kan ik de eerste vijf verzen in dit hoofdstuk begrijpen.

Wie Gods wetten gehoorzaamt, zal goed leven.

Maar het uitvoeren van Gods wettelijke hervormingen is ook niet eenvoudig. Uit de Bijbelse geschiedenis begrijpen we dat de kinderen van Israël het niet onmiddellijk en altijd eens waren met Gods hervormingen in hun leven. Ze stemden vaak in, maar vielen dan altijd weer af, omdat de regels van de andere volken voor het volk Israël vaak aangenamer waren. En daarvoor werden ze gestraft.

Wij kunnen uit het Bijbelse verleden leren dat hervorming nooit gemakkelijk was, ook niet voor God, omdat God een koppig volk koos. Een volk dat altijd iets te mopperen en te mopperen had over hun wettelijke hervorming. En weet je wat, daarom val ik niet om van het gemopper en gemopper over de huidige wetshervorming. Dit is typisch Israël, als het volk zelf niet altijd Gods wetshervorming volgde en er kritiek op had, dan hoeft het niet te verbazen dat mensen onder het volk tegenwoordig problemen hebben met de wetshervorming van Benjamin Netanyahu.

Zelfs als hervormingen impopulair zijn, zijn ze soms noodzakelijk.

Natuurlijk zijn er verschillen tussen Gods wettelijke hervorming en die van Likud. Wie Gods rechtshervorming houdt en uitvoert, leeft, want het gaat om verlossing. Het ene is geestelijk en het andere is een politieke hervorming. Maar de huidige wettelijke hervorming raakt op een bepaalde manier ook aan de geestelijke gedachte, omdat deze het karakter van de Joodse staat Israël vormgeeft.

Het gaat erom hoe mensen reageren op hervormingen, of die nu van God komen of van politici op aarde. Ik stop hier en stuur het artikel snel in om het te uploaden voordat Shabbat begint. Ik zou hier nog veel meer over kunnen schrijven en vergelijkingen kunnen trekken tussen toen en nu. Shabbat Shalom!