Weet je waar de term tacheles vandaan komt? Tacheles komt eigenlijk van het Hebreeuwse woord tachlit (תכלית) en ontwikkelde zich verder in het Jiddisch, dat van tachlit tacheles maakte. Tachlit betekent doel en doel. Parallelle termen met Tacheles is “Bottom line”, “Ter zake komen” of “In een notendop”.
In Psalm 139 komt het woord tachlit voor: “Ik haat hen met een volmaakte haat; zij zijn vijanden van mij geworden”. Nu vraagt u zich waarschijnlijk af, waar wordt hier het Hebreeuwse woord tacheles bedoeld of hoe is het vertaald. “Tacheles haat ik met haat, want zij zijn mijn vijanden geworden”. De Psalm beschrijft hoe dicht God vanaf het begin bij de mens is geweest. David wil zich volledig afkeren van alles wat goddeloos is en volledig op God vertrouwen. En daarom zegt David aan het eind: “Doorzoek mij, o God, en ken mijn hart. Onderzoek mij en weet wat ik bedoel, en zie of ik op een kwade weg ben, en leid mij op een eeuwige weg!” Met andere woorden, David wil een tacheles met God.
En Tacheles, als ik onze politiek in het land in vogelvlucht bekijk, kan ik koning David goed begrijpen waarom hij genoeg had van alles wat goddeloos was. Daarom komt hij op het punt om God te volgen Tacheles. Ook wij hebben genoeg van onze populaire leiders, vooral de laatste weken. In plaats van problemen op te lossen, gooien ze meer brandstof op het vuur. Niet de nationale rechtse regering en niet de linkse oppositie is een waar rolmodel voor het volk. Beide prediken ons politieke concepten die mooi klinken maar in de praktijk niet werken en de eenheid onder het volk valt weg.
Tacheles niemand is beter, hoewel wij als burgers toch aan een bepaalde kant staan in de politiek en dienovereenkomstig stemmen. Hoe vaak hoor ik niet van mensen dat zij over het algemeen teleurgesteld zijn in Israëls politici. Voor de verkiezingen belooft iedereen de hemel op aarde en na de verkiezingen sta je op aarde op zoek naar de hemel. Dat geldt voor rechts en voor links. De rechtse regeringen van Netanyahu gedragen zich als de vorige linkse regering onder Yair Lapid.
En de linkse Israëliërs, die weten ook hoe ze moeten flippen. Ik zie dat bij de protesten tegen de omstreden wetshervorming. Ik zie linkse mensen Netanyahu en zijn rechtse kiezers vervloeken. Ik zie radicaal linkse Israëli’s op sociale media dreigen met geweld en een moordaanslag, maar ook radicaal rechtse Israëli’s beschuldigd worden van doen. Linkse mensen in het land klinken vaak net zo brutaal als rechtse, hoewel men altijd denkt dat linkse mensen beleefder zijn omdat ze zich in de markt zetten als “hoeders van de mensenrechten”. Mensen zijn mensen, ongeacht waar ze op stemmen. We stellen ons gewoon voor dat degenen die in onze geloofskring passen altijd tot de betere mensen behoren.
Om de huidige politieke gebeurtenissen te begrijpen, trek ik me vaak terug en houd me bezig met de Bijbel. Ik ga graag zitten met vrienden en collega’s en bespreek de gebeurtenissen in de context van de Bijbel. Vorige week had ik verschillende gesprekken met de historicus Prof. Seev Safrai om de parallellen te begrijpen tussen het moderne Israël en Israël tijdens de Tweede Tempel. (Meer hierover in het volgende tijdschrift).
Tacheles begrijpt veel meer van de bijbelse tekst en Gods Woord dan men zou aannemen. Niet alleen mijn persoonlijke leven, maar ook politieke processen om mij heen begrijp ik door de lens van de Bijbel. Ook Israëls stichter David Ben Gurion vergeleek graag politieke processen met bijbelse geschiedenis en politiek. De Bijbel was een bron van inspiratie voor Ben-Gurion, niet alleen om de roeping van de staat Israël en zijn imago vorm te geven, maar ook om de Bijbelse geest in het volk Israël voor zijn ogen te herontdekken. Hij sprak hierover vaak in zijn toespraken tot Israëlische soldaten. Hij trok vergelijkingen tussen bijbelse politiek, veiligheid en samenleving met de herboren staat (Daarover een andere keer).
Geloof me, de Bijbel is een schat voor ons leven. Voor veel vrome christenen, heb ik gemerkt, gaat de Bijbel over de heilsgeschiedenis. Vaak kun je met deze mensen over niets anders praten dan over de heilsgeschiedenis. Voor religieuze Joden draait alles vaak om de bijbelse geboden en verboden; zonder deze heeft hun heilsverhaal geen zin. Veel van de orthodoxe Joden kennen de Bijbel niet, omdat zij zich alleen concentreren op de nevenboeken zoals Talmoed, Misjna en Gemara.
Netanyahu en Herzog waarschuwen voor wereldwijde dreiging Iran
Israël (opnieuw) ten onrechte beschuldigd van discriminatie christenen
Raketaanval – inslag in Tel Aviv
