Spanje opent ambassade in Teheran – Israël reageert fel

De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar heeft het besluit van Spanje om zijn ambassade in Teheran te heropenen scherp veroordeeld. Deze stap zou een teken zijn dat Madrid “hand in hand” met het Iraanse regime optreedt, verklaarde hij.

Eerder had de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, José Manuel Albares, aangekondigd de ambassadeur terug te sturen naar Teheran en de diplomatieke betrekkingen te hervatten. Het doel zou zijn om “van alle kanten bij te dragen aan de vrede”, ook rechtstreeks vanuit de Iraanse hoofdstad.

Sa’ar sprak deze voorstelling van zaken resoluut tegen. Hij wees erop dat Iran momenteel opnieuw demonstranten en politieke tegenstanders executeert. Tegen deze achtergrond noemde hij het Spaanse besluit een “eeuwige schande”.

The Iranian terror regime is resuming the execution of its citizens, protesters and political dissidents.
Spain is reopening its embassy in Tehran. Hand in hand. With no shame.
An eternal disgrace. pic.twitter.com/4e8FFtStZ7 — Gideon Sa’ar | גדעון סער (@gidonsaar) April 9, 2026

De diplomatieke spanningen tussen Israël en Spanje waren de afgelopen maanden al aanzienlijk toegenomen. Madrid had zijn ambassadeur uit Israël teruggeroepen, terwijl Jeruzalem op zijn beurt zijn ambassadeur terugriep nadat Spanje een Palestijnse staat had erkend.

Bovendien behoort Spanje tot de felste Europese critici van de militaire operaties van de VS en Israël tegen Iran. De regering van premier Pedro Sánchez weigerde onder meer het gebruik van Spaanse militaire bases voor aanvallen op Iraanse doelen en profileert zich steeds meer als tegenpool van de Israëlisch-Amerikaanse lijn.

De heropening van de ambassade vindt plaats tegen de achtergrond van een broos staakt-het-vuren tussen de VS, Israël en Iran. Madrid stelt dat een diplomatieke aanwezigheid kan helpen om de spanningen te verminderen. Critici in Israël zien dit echter als een verkeerd signaal – met name jegens een regime dat op binnenlands vlak repressief blijft optreden en in de regio militair actief blijft.

Hierdoor wordt de politieke kloof tussen Jeruzalem en Madrid nog groter – met mogelijke gevolgen voor het Europese debat over de omgang met Israël.