Premier Benjamin Netanyahu greep zijn toespraak ter gelegenheid van Rosh Hasjana aan om terug te blikken op een jaar vol nationale successen, maar het belangrijkste aan zijn toespraak was niet de opsomming op zich, maar de vraag aan wie Israël zijn dankbaarheid betuigde.
In zijn toespraak in de aanloop naar het Joodse Nieuwjaar beschreef Netanyahu de terugkeer van de gijzelaars uit de Gazastrook, de berging van het stoffelijk overschot van hoofdsergeant Yehuda Yekutiel Katz, meer dan vier decennia na zijn verdwijning in Libanon, en de militaire successen van Israël tegen Iran en diens terroristische bondgenoten.
‘Lief volk van Israël, het blijkt dat onze zegenwensen effect sorteren’, zei hij, verwijzend naar de gebeden die aan de Rosh Hasjana-tafel worden uitgesproken, evenals naar de bijbelse beloften waarop ze zijn gebaseerd.
Deze woorden waren geen aanwijzing dat de Israëli’s bij hun eigen redding passieve toeschouwers zouden zijn geweest. Netanyahu sprak ook over de kracht die Israël heeft getoond, over zijn innovatievermogen en economie, en over de maatregelen tegen vijanden die uit waren op de vernietiging van het land.
Maar ook deze prestaties plaatste hij bewust in een bijbels kader. De terugkeer van de gijzelaars werd in verband gebracht met de gebeden van het afgelopen Rosh Hasjana. De verzwakking van de vijanden van Israël weerspiegelde de traditionele hoop dat allen die het Joodse volk haten, zullen worden vernietigd.
Israël heeft cruciale steun gekregen van bondgenoten, met name van de Verenigde Staten. Maar recente uitspraken van president Donald Trump en de Duitse bondskanselier Friedrich Merz gingen nog verder en suggereerden dat het voortbestaan van Israël afhangt van het ingrijpen van hun landen. Netanjahu ging niet in op de uitspraken van beide politici. Zijn boodschap vormde een stil, maar onmiskenbaar contrast.
De Joodse staat kan de moed van zijn soldaten, de vastberadenheid van zijn burgers en de hulp van zijn vrienden erkennen, zonder een van hen te verwarren met de werkelijke bron van zijn voortbestaan.
Voor een volk dat na het trauma van 7 oktober en een lange oorlog het nieuwe jaar ingaat, was de boodschap van Netanyahu duidelijk: Israël mag dan wel echte successen vieren, maar zijn dank gaat in de eerste plaats naar de hemel.