Israël is koosjer!

Israël is koosjer – een Joodse manier om te zeggen dat het volkomen legitiem is. Dit werd vorige week tijdens een parlementaire receptie in Londen in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk gemaakt.

De receptie werd gehouden ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van het Britse mandaat voor wat toen Palestina heette. Het benadrukte de internationale legaliteit van de Joodse staat, die in de wereld van vandaag voortdurend in twijfel wordt getrokken door politici en media.

Volgens internationaal advocaat Andrew Tucker is de vaststelling van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties dat de “bezetting” van Palestijns grondgebied door Israël de hoofdoorzaak is van het conflict in het Midden-Oosten, een ernstige miskenning van de geschiedenis door degenen die vergeten zijn waar het bij het Mandaat om ging.

Het was in 1922 in Londen dat de Volkenbond een plan goedkeurde voor Groot-Brittannië om het oude Joodse thuisland effectief voor te bereiden op een staat, in een wettelijke regeling die bekend staat als een Mandaat. Na de ineenstorting van het Turkse Ottomaanse Rijk kreeg Frankrijk de verantwoordelijkheid voor Syrië en Groot-Brittannië voor Palestina.

In het geval van Israël werden de grenzen getrokken rond een gebied dat veel groter was dan het gebied dat uiteindelijk door Joden werd bewoond. Maar Winston Churchill, toenmalig minister van Koloniën, stond het uitgestrekte gebied ten oosten van de rivier de Jordaan aan de Arabieren af.

De in Australië geboren heer Tucker, die nu in Nederland woont en aan het hoofd staat van het Haagse Initiatief voor Internationale Samenwerking (thinc), is van mening dat de actie van Churchill neerkwam op de tweestatenoplossing waarover we vandaag de dag zoveel horen – nog steeds het officiële beleid van Groot-Brittannië.

Op zijn minst was al het grondgebied van de Middellandse Zee tot de Jordaan oorspronkelijk bestemd voor Israël in het akkoord van 1922, dat de bedoelingen en besluiten van de Balfour-verklaring van 1917 en het daaropvolgende Verdrag van San Remo van 1920 bevestigde. In werkelijkheid heeft Israël niemands grondgebied bezet, toen niet en nu niet.

“Naar mijn mening hebben we al een tweestatenoplossing”, zei Tucker over de oprichting van Jordanië. Het Mandaat, zei hij, verwees naar het recht van het Joodse volk om zich in Palestina te vestigen. Wat de vraag opriep hoe Joodse nederzettingen in Judea en Samaria (de Westelijke Jordaanoever) – het hart van Israël – als onwettig konden worden beschouwd.

Wat er gebeurde was dat Jordanië deze gebieden in de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948/9 illegaal annexeerde voordat Israël ze in 1967 terugveroverde, terwijl het ervoor koos zijn gezag daar niet uit te oefenen.

De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie zet zich ondertussen in voor de vernietiging van de Joodse staat en heeft zich hoe dan ook nooit gecommitteerd aan een tweestatenoplossing.

“We hebben toegestaan dat de geschiedenis werd vergeten,” zei de heer Tucker, die eraan toevoegde dat we nu getuige zijn van “een oorlog van de wet” met de Verenigde Naties die consequent de positie van Israël ondermijnen, terwijl het Mandaat een oprechte poging was om mensen in staat te stellen de onafhankelijkheid te bereiken die ze verdienden.

In zijn toespraak tot de bijeenkomst zei Ian Austin, een openhartige leeftijdsgenoot, dat de beschuldiging van Amnesty en anderen dat Israël een apartheidsstaat is, “een complete en volslagen schande” is en een belediging voor zwarte Zuid-Afrikanen die onder een wreed regime hebben geleden.

Ook Shaya Charsit, een gepensioneerd kolonel van de Israëlische luchtmacht en een overlevende van het tragische Exodus-debacle van 1947, een bijzonder zwart moment in de Britse geschiedenis, deed zijn verhaal. Met 4.500 Joden aan boord werd het schip door de Britse autoriteiten de toegang tot Israël geweigerd en teruggestuurd naar Duitsland, het thuisland van hun kwelgeesten!

De in Polen geboren Shaya, 88 jaar oud, noemde het Witboek van 1939, dat de immigratie naar het Heilige Land beperkte in een tijd dat zijn volk daar het meest behoefte aan had, een verraad aan het Mandaat.

Maar hij voelde zich “op de top van de wereld” toen hij eindelijk in Israël aankwam, waar hij vocht in een opeenvolging van oorlogen voor hun overleving.

Charles Gardner is auteur van Israel the Chosen, verkrijgbaar bij Amazon; Peace in Jerusalem, verkrijgbaar bij olivepresspublisher.com; To the Jew First, A Nation Reborn, en King of the Jews, alle verkrijgbaar bij Christian Publications International.