Het knalde aan de regeringstafel

Een onderwerp dat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu tot nu toe heeft vermeden. Tijdens de kabinetsvergadering maakte rechtse ministers furore over de aanstelling van een intern IDF-onderzoeksteam naar de mislukking op 7 oktober zonder goedkeuring van Israëls politieke leiding.

Gisteravond meldden we op ons Telegramkanaal dat het leger na 90 dagen oorlog een intern onderzoek was gestart. Maar dit laat opnieuw zien waar ik de afgelopen weken meerdere keren voor heb gewaarschuwd, namelijk dat ons leiderschap gewoon niet leert om een rolmodel te zijn, vooral niet op een moment dat onze jongens en meisjes het land verdedigen. Je mag het oneens zijn en debatteren, maar als je niet respectvol kunt praten, kun je het beter achter gesloten deuren houden. Je mag ook kritiek hebben op de Chef van de Generale Staf, maar met respect. En respect in het leiderschap is verdwenen.

Een dramatische vergadering van hooggeplaatste ministers, die langzaam begonnen met het plannen van het toekomstige bestuur van Gaza na de oorlog, eindigde naar verluidt vanochtend vroeg in een luide en boze ruzie rond de tafel tussen ministers en militaire officieren. Het kwam tot een ruzie toen de ministers kritiek hadden op de plannen van het leger om hun eigen fouten te onderzoeken. De spanningen tussen de rechtse ministers van de regering en de militaire leiding liepen al lange tijd op en gisteren ging de bom af toen beide partijen op het punt stonden om de toekomst van Gaza te bespreken. De regeringscoalitie droomt van nieuwe hoogbouw in Gaza (voor de Israëli’s, natuurlijk), de militaire leiding doet het liever zonder en zoekt een verstandige partner aan Palestijnse zijde om daar de controle over te nemen.

Wat de ministers niet konden verkroppen was het feit dat het leger zelf een onderzoek wil instellen naar de chaos op de Zwarte Sjabbat in het zuiden van Israël en geen namen buiten het leger heeft gekozen voor het onderzoek. Maar dit interne onderzoek zal sowieso niet het officiële en definitieve onderzoek zijn, maar is bedoeld om de legerleiding te helpen de aanvankelijke fouten die tijdens de oorlog zijn gemaakt te begrijpen en deze niet te herhalen in de oorlog. Het incident vond plaats op een moment dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken op weg was naar de regio voor langverwachte besprekingen over plannen om de oorlog te beëindigen en de civiele controle over de Gazastrook over te dragen.

Chef van de generale staf Herzi Halevi. Foto: Yonatan Sindel/Flash90

De ministers hadden het gemunt op de chef generale staf Herzi Halevi van de Israël Defense Forces over de timing van het onderzoek en de betrokkenheid van een voormalige minister van Defensie, Shaul Mofaz, die de post bekleedde tijdens de evacuatie van Israëlische nederzettingen uit Gaza in de zomer van 2005. Minister van Defensie Yoav Galant en minister Benny Gantz moesten stafchef Halevi verdedigen aan de onderhandelingstafel.

Hier wil ik u de dialoog van gisteravond presenteren, zoals die tot de hamerklap ging. Deze dialoog is op de een of andere manier uitgelekt naar de media, wat niet had mogen gebeuren. Maar als het al gebeurd is, dan moet u het ook weten. Een kleuterschool!

Minister Miri Regev aan de Stafchef: “U antwoordt mij niet en ik wil dat dat duidelijk is. We hebben enkele vragen over het gedrag van het leger, maar we blijven onszelf voorhouden dat dit niet het moment is om oorlog te voeren, en op dit moment start u een onderzoek in het leger?”
Minister Dudi Amsalem: “Waarom heb je nu een onderzoek nodig? Dit zet de officieren in de verdediging in plaats van zich te concentreren op de oorlog en de overwinning!”
Minister Yoav Galant: “Ik wist niet dat er een intern onderzoeksteam was gevormd, maar ik steun de stafchef.”
Minister (partijgenoot van Benny Gantz) Shasha Biton: “De man (Stafchef) heeft je één, twee, vijf keer uitgelegd waarom, waarom val je hem aan?”
Stafchef Herzi Halevi: “Als ik een operationeel onderzoek in het leger nodig heb, heb ik geen toestemming van de regering nodig. Dit maakt het mogelijk om lessen te trekken voor andere gebieden van de oorlog”.
Minister van Financiën Bezalel Smotritch: “Ik heb genoeg van het leger, ik houd mijn mond en wacht op het einde van de oorlog”.

Minister van Financiën Bezalel Smotrich (rechts) en minister van Defensie Yoav Galant. Foto: Chaim Goldberg/FLASH90

Minister Shasha Biton: “Jullie hebben genoeg van het leger en niet genoeg van jullie politieke regering? Dat kan niet waar zijn.
Minister Bezalel Smotritch: “Het was jarenlang een vergissing dat de militaire leiding van Israël de strategie en het beleid bepaalde en niet andersom. Vanaf nu dicteren wij de strategie en het beleid aan het leger”.
Minister Shasha Biton: “Ja, vorig jaar was alleen het leger hier. Er was geen regering in het land, alleen het leger”.
Minister (partijlid van Benny Gantz) Chili Trooper: “We hebben hier ook genoeg van en we houden onze mond.”
Minister van Nationale Veiligheid Itamar Ben-Gvir: “Weer een verkeerd concept! Je brengt de mensen die toen Gaza hebben ontruimd om nu het falen in Gaza te onderzoeken.”
Minister Benny Gantz tegen Ben-Gvir: “Itamar, we hadden je bijna gemist. We zien hoe de veiligheid in het land het afgelopen jaar is verbeterd.” Dit is cynisch bedoeld. Een catastrofe.
Regeringsleider Benjamin Netanyahu: “Genoeg! We moeten stoppen, we gaan een andere keer verder.”

Ik heb het hele verslag gelezen en ben het nog meer zat dan de aanwezige ministers.

Boem, en dat was het! Dat was teveel voor Bibi. Het kan zo niet langer. Wat moet er nog meer gebeuren zodat de mensen aan de top weer dichter bij elkaar komen en eerst aan de mensen denken en niet aan hun politieke ego? Was de barbaarse aanval in het zuiden nog niet genoeg? Israëlische soldaten vechten namens de regering in het zuiden en in het noorden en de regering maakt ruzie met de militaire leiding? Dit is gewoonweg ongelooflijk, en degenen die hier het meest boos over zijn, zijn de Israëlische reservisten in oorlog, die de afgelopen dagen verschillende filmpjes op sociale media hebben geplaatst waarin ze de leiders van het volk oproepen om “hun mond te houden als ze niets productiefs te zeggen hebben”. Wij offeren ons leven op in de oorlog en jullie maken ruzie”.