Het is moeilijk om over de Holocaust te praten

Het is moeilijk om er zelfs maar aan te denken, en hoe verder we er in de tijd van verwijderd raken, hoe moeilijker het wordt omdat we beginnen te vergeten. Mijn Duitse vrienden vertellen me dat hun jongeren niet zeker weten of we ons moeten blijven herinneren. Ze zeggen dat het tijd is om vooruit te kijken.

Ik vraag me af of ze precies weten wat we moeten onthouden.

Ik vroeg Artificial Intelligence waarom we de Holocaust moeten herdenken, en de bot gaf enkele goede redenen, maar ze raakten niet de kern van de zaak.

Het herdenken van het lijden van de slachtoffers en het erkennen van hun ervaringen helpt ervoor te zorgen dat hun herinneringen niet worden vergeten.

De Holocaust is een krachtige herinnering aan de gevaren van vooroordelen, discriminatie en haat die soortgelijke wreedheden in de toekomst kunnen voorkomen.

Het herdenken van de Holocaust kan bijdragen tot empathie, tolerantie en begrip tussen mensen van verschillende culturen, religies en achtergronden.

Helaas zijn er nog steeds mensen die ontkennen dat de Holocaust ooit heeft plaatsgevonden of die proberen de geschiedenis ervan te herzien. Door te herdenken bestrijden we dergelijke pogingen en zorgen we ervoor dat de waarheid nooit wordt verdraaid of vergeten.

Wat we graag vergeten is dat deze moordenaars gewone mensen waren, moeders en vaders, jong en oud. Het is gewoonweg onaangenaam om onszelf eraan te herinneren dat het gewone en verstandige mensen waren die nazi’s werden en eigenhandig miljoenen mensen in koelen bloede vermoordden. We vergeten gemakkelijk dat het mensen waren zoals wij. We denken graag dat het allemaal zieke, criminele geesten waren. Maar dat waren ze niet.

Natuurlijk waren er pathologische sadisten die de massa’s naar de duisternis leidden, maar hun volgelingen waren mensen zoals jij en ik. We willen alleen niet zo denken.

Maar dat is precies wat we moeten onthouden als we ooit iets willen leren van de Holocaust. Gelukkige en gezonde mensen kunnen dieren worden. Erger dan dieren zijn ze niet in staat tot de verdorvenheid die de mens heeft bedacht. Dat is moeilijk te accepteren, maar dat is de harde les die we moeten onthouden.

We hadden dit kunnen en moeten leren vanaf het begin van de menselijke geschiedenis.

In het begin, toen we vielen, kwamen we tot de kennis van het goede, maar we kwamen ook tot de kennis van het kwade. We vergeten dat we onder bepaalde omstandigheden kwaad kunnen worden, of we willen er tenminste niet aan herinnerd worden, vooral als we denken aan wat er in de Holocaust is gebeurd. Wij zijn die mensen, tenzij we het ons herinneren en nederig genoeg zijn om te veranderen. We zijn Kaïn of Abel.

Herdenkingsdagen kunnen ons in de goede richting helpen als we, terwijl de sirenes loeien, niet alleen rouwen om het verlies van onze dierbaren en de toekomst die hun werd ontnomen, maar ook erkennen dat ook wij tot het kwaad in staat zijn. Als u dat niet gelooft, lees dan Alexander Solzjenitsyn en Elie Wiesel, of vraag het de kinderen die in goede gezinnen opgroeiden en nazi’s werden.

Het herdenken van onze dierbaren heeft alleen betekenis als we de waarheid erkennen en de herinnering toestaan ons radicaal te veranderen omwille van hen en onze toekomst. Herdenkingen moeten ons aansporen om haat meedogenloos te bestrijden en zonder excuses te weigeren te zwijgen over het kwaad. Maar ik vrees dat we vergeten.

Tranen helpen een deel van de woede te verdrijven en de behoefte aan wraak te verlichten. Maar niet alle, slechts enkele, want er zijn te veel tranen.

Holocaustherdenking is vandaag hard nodig, want als we woede en schaamte in ons laten sluimeren, verteert het ons en opent het de deur naar de duisternis van de ziel. We hebben nog niet gerouwd over de diepte van onze eigen vernedering, over wat opnieuw kan gebeuren als we niet veranderen door het te herdenken. We vergeten liever waartoe de mens in staat is, dus vervloeken en beschuldigen we en leven we met woede en schuld. We moeten beginnen met genezen door ons te herinneren dat we allemaal Kaïn en Abel zijn.

Als we vandaag de Holocaust herdenken, moeten we ook onthouden dat we kunnen veranderen. Moge hun nagedachtenis een zegen zijn op aarde.