De buitenlandse politici die vorige maand besloten hebben kritiek te uiten op het optreden van Israël tegen de gearresteerde extremisten van de zogenaamde Gaza-vloot, hebben het bij het verkeerde eind. De deelnemers aan de vloot waren zich bewust van de risico’s en gevolgen die gepaard gingen met het opzettelijk trotseren van een rechtmatige en noodzakelijke Israëlische zeeblokkade, die dient ter bescherming van de Israëlische burgerbevolking.
Het verklaarde doel van de organisatoren van de vloot was om de havens van Gaza open te stellen voor onbeperkt scheepvaartverkeer, en het tegenhouden van de vloot was essentieel voor de veiligheid van Israël. Maar het verleden heeft aangetoond waarom Israël de blokkade handhaaft. Wapens, goederen voor tweeërlei gebruik en militaire technologie, bestemd voor Hamas, werden ondanks internationale beperkingen keer op keer Gaza binnengesmokkeld. Deze materialen werden gebruikt voor de aanleg van het uitgebreide netwerk van terreurtunnels van Hamas en ter voorbereiding van het bloedbad in het zuiden van Israël op 7 oktober 2023.
Leiders van de terreurorganisatie hebben herhaaldelijk en in het openbaar gezworen een nieuwe dergelijke aanval uit te voeren, mocht de gelegenheid zich voordoen.
Hamas heeft de oorlog in 2023 begonnen door de terroristische invasie in het zuiden van Israël te leiden. Een opheffing van de zeeblokkade zou het voor Hamas aanzienlijk gemakkelijker maken om zich opnieuw te bewapenen en toekomstige aanvallen op precies dit gebied voor te bereiden. Het kan niet genoeg benadrukt worden dat opeenvolgende leiders van Hamas hebben gedreigd met het plegen van verdere aanslagen naar het voorbeeld van 7 oktober.
Daarom heeft Israël alle reden om te voorkomen dat deze boten Gaza bereiken. In feite is de blokkade van Israël cruciaal om toekomstige oorlogen te voorkomen.
De vloot had niets te maken met humanitaire hulp; volgens berichten in de media werd er nauwelijks echte hulpgoederen op de boten aangetroffen. Het doel was om het voor Israël onmogelijk te maken zijn blokkade voort te zetten.
Toen Hamas, de Palestijnse Islamitische Jihad en andere terreurgroepen op 7 oktober en daarna raketten op Israël afvuurden, kwam de overgrote meerderheid op lege velden of onbewoonde gebieden terecht. Dat komt niet doordat de terroristen slecht richten. Hoewel de Israëli’s over degelijke verdedigingsuitrusting beschikken, had Hamas geen mogelijkheid om doelzoekende technologiesystemen te importeren.
Hamas beschikt nog steeds niet over deze technologie. En de reden daarvoor is de blokkade.
De veelbekritiseerde Israëlische blokkade, vaak het mikpunt van kritiek door tegenstanders van Israël, de Verenigde Naties en eerdere Amerikaanse regeringen, werkt. Ze heeft altijd gewerkt.
Israël kreeg felle kritiek voor het onderscheppen van deze vloot, misschien zelfs nog meer dan bij de vorige.
Het lijkt erop dat men zich vandaag de dag nauwelijks nog herinnert dat de invasie op 7 oktober door Hamas, de PIJ en andere terroristen het Israëlische grenshek omzeilde via een gecoördineerde, multidimensionale aanval, die zowel vanuit de lucht als vanaf zee werd uitgevoerd. Terwijl grondtroepen de veiligheidsmuur doorbraken, drongen gespecialiseerde terroristeneenheden tegelijkertijd de verdedigingswerken binnen door met gemotoriseerde paragliders het Israëlische luchtruim binnen te vliegen en met speedboten de zuidkust te bestormen.
Stel je eens voor hoe veel erger de aanvallen op Israëlische burgers zouden zijn geweest als Hamas in staat was geweest om geleidingssystemen en geavanceerdere raketten te importeren.
Er is een reden waarom de vijanden van Israël al zo lang proberen de blokkade van Israël op te heffen. Tragisch genoeg mochten zogenaamde “dual-use”-goederen, zoals bouwmaterialen, nog steeds Gaza binnenkomen toen het onder volledige controle van Hamas stond. Daarom werd vanaf 2010, toen bouwmaterialen werden toegelaten, serieus begonnen met de aanleg van tunnels. Dit gebeurde toen Hamas volledig bewapend was. Tot vandaag de dag weigert de organisatie overigens de wapens in te leveren.
Al in 2011 verklaarde een panel van vijf ‘onafhankelijke mensenrechtenexperts’ van de Verenigde Naties dat de blokkade ‘een flagrante schending van het internationaal recht inzake de mensenrechten’ was. In 2012 omschreef het jaarverslag van de Verenigde Naties over de situatie in Gaza de blokkade als ‘collectieve bestraffing’. In 2013 beweerde James Rawley, de ‘humanitaire coördinator’ van de Verenigde Naties voor de Gazastrook, dat ‘de Gazastrook door de blokkade onbewoonbaar wordt’.
En pas afgelopen maart verklaarde de commissaris-generaal van het VN-hulporganisatie dat de blokkade ‘illegaal is en moet worden opgeheven’.
Gelukkig heeft Israël zich grotendeels verzet tegen deze internationale druk. Het hield vast aan de blokkade.
En daardoor beschikten de Palestijnse raketbouwers niet over doelzoekcomputers, die van 7 oktober een veel grotere ramp zouden hebben gemaakt.
De Verenigde Naties, de Europese Unie en alle anderen zijn Jeruzalem een verontschuldiging verschuldigd en zouden de blokkade moeten steunen.
We moeten hier een les uit trekken: de blokkade van de vijand werkt. Buitenlandse supporters van Israël mogen daar geen twijfel over hebben. De ophef over de behandeling van de demonstranten van de vloot moet worden gezien als de afleidingsmanoeuvre die het is.
(JNS)
BBC faalt, juist als extra waakzaamheid nodig is
VS leggen sancties op aan organisatoren Gazavloot en leden van Moslimbroederschap
Israël wil New York Times aanklagen vanwege artikel over verkrachtingen
