Gevechten tussen Israëli’s en Palestijnen, of er nu Israëlische soldaten of Joodse kolonisten bij betrokken zijn, worden snel en vaak gemeld. Dit is altijd een krantenkop waard voor de buitenlandse media. Natuurlijk komt Israël er altijd slecht vanaf, want het “principe” is tenslotte dat het Palestina heeft veroverd en dat de Palestijnen daarom het volste recht hebben om te vechten voor bevrijding.
Maar als er geschillen of protesten zijn binnen de Palestijnse bevolking, is er vaak weinig belangstelling. Dit was een week geleden het geval toen duizenden Palestijnen in Gaza protesteerden tegen hun eigen Hamas-regering. In Khan Yunis en het vluchtelingenkamp Jabaliya scandeerden Palestijnse demonstranten “Schande, schande. Het volk is het slachtoffer. Het volk wil een andere regering“. Palestijnen eisen een beter leven en protesteren tegen de stijgende kosten van levensonderhoud en de elektriciteitscrisis. Daarnaast eisen de inwoners van Gaza dat er een einde komt aan de belegering van Gaza. De Palestijnen geven hiervoor niet alleen Israël de schuld, maar ook hun eigen Hamas-regering, die volgens hen niets doet om het toch al moeilijke leven van de Palestijnen in Gaza te verbeteren.
In het Midden-Oosten kan een klein incident tot grote wendingen leiden. Zoals 12 jaar geleden met de Arabische Lente. Eind juli kreeg een 80-jarige Palestijn, Ataya Bracha, een hartaanval en stierf toen hij probeerde te voorkomen dat Hamas-functionarissen een elektriciteitsmeter installeerden in zijn huis in Deir al-Balach. Zoals de meeste Palestijnen in Gaza kon Bracha zich geen elektriciteit veroorloven. Zijn plotselinge dood veroorzaakte een protest in de Gazastrook, dat onmiddellijk werd bestreden door het Hamas-regime. Hamas wil nieuwe vergoedingen vragen voor elektriciteit, maar degene die het financiert is meestal Qatar. Zij kopen de diesel in Israël en vervoeren het in vrachtwagens naar de Gazastrook.
Palestijnse activisten hebben talloze video’s geüpload van honderden of duizenden Palestijnen die zich op straat verzamelen en protesteren. De mensen spreken zich openlijk en luid uit tegen het leiderschap van Hamas en willen dat er eindelijk een andere regering komt. “Waar is de elektriciteit en waar is de brandstof, Ya Ismail Haniya, Ya Mahmoud Abbas?” vroegen de boze demonstranten. Ze eisten een verbetering van de levensstandaard en riepen op om een einde te maken aan de blokkade van Gaza.
خانيونس الآن 🇵🇸
30/7 🔥 pic.twitter.com/3kmcMQyGnJ— أحمد𓂆 غزة (@ahmadGazapal) July 30, 2023
In de afgelopen weken hebben inwoners van Gaza geklaagd over het gebrek aan elektriciteit en aangedrongen op een oplossing voor de steeds erger wordende stroomcrisis. In goede tijden krijgt een huishouden acht uur elektriciteit per dag; anders slechts vier uur.
We weten dat een groot deel van de Palestijnen lijdt onder het bewind van Hamas, dat wreed is en zich vooral bekommert om hun naasten. “Ze wonen hier niet echt, Hamas-leiders wonen in Turkije, eten vlees en lamsvlees en feesten met elektriciteit en airconditioning terwijl wij bakken in de hitte,” zegt een Palestijnse activist in Gaza. Om deze protesten zo snel mogelijk de kop in te drukken, hebben Hamas-functionarissen talloze demonstranten gearresteerd. Tegelijkertijd heeft het Hamas-regime tegendemonstraties georganiseerd waarin Hamas en het leven in Gaza worden geprezen.
https://twitter.com/basem_pal/status/1685734999155159040?ref_src=twsrc%5Etfw
Arrestatie van een demonstrant in Jabaliya.
Terugdenken aan 2019, wat gebeurde er toen? Vele duizenden Palestijnen gingen in Gaza de straat op om te protesteren tegen de stijgende kosten van levensonderhoud, maar vooral tegen het wrede Hamas-regime. Maar er zijn geen demonstraties tegen Hamas in Gaza! En wat deed Hamas? Met de ene hand ontmantelde Hamas de demonstranten, met de andere vuurde Hamas “per ongeluk” twee raketten af op Israël. Alles werd omgeleid naar Israël nadat Hamas honderden Palestijnen had gearresteerd. De ontevredenheid van de Palestijnse bevolking is overal te zien en te horen. Vooral in Gaza, als je via sociale netwerken contact hebt met Palestijnen. Iedereen is bang voor het Hamas-regime en dus wordt het ware beeld uit Gaza vaak niet geuit. En als je aan het eind zegt dat een deel van de Palestijnen graag een Israëlisch bewind in Gaza zou zien, wordt dat niet serieus genomen. Maar iedereen ziet welke werkvergunning iedereen in Gaza koste wat kost wil, toestemming om in Israël te werken.