Hamas intensiveert zijn terreurcoördinatie met Iran, Hezbollah en de Palestijnse Islamitische Jihad in Libanon en stelt Israël voor nieuwe uitdagingen.
Deze alliantie van door Iran gesteunde terreurgroepen staat bekend als de “As van Jeruzalem” en vormt het Iraanse tegenwicht tegen de Abraham-akkoorden. Deze as vindt steun in Syrië, Libanon, Irak en Jemen.
Het raketvuur vanuit Libanon tijdens Pesach maakte deel uit van Irans strategie van “lastenverdeling”. Deze nieuwe strategie ontwikkelt zich onder het bevel van de Quds Force, een elite-eenheid van de Islamitische Revolutionaire Garde van Iran.
De Quds Force is verantwoordelijk voor extraterritoriale en geheime operaties. Maar ook voor de betrekkingen van Iran met terroristische organisaties als Hamas, Hezbollah, de Houthi’s en de Iraakse milities, en levert wapens, geld, opleiding en andere vormen van steun. Zij is ook in verband gebracht met aanslagen tegen Israëlische belangen in verre oorden zoals Colombia, Cyprus, India, Azerbeidzjan, Thailand, Turkije, Kenia en andere.
Momenteel is de Quds Force belast met de opbouw van de capaciteiten van Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad in Libanon.
Uit verklaringen van hoge Hamas-functionarissen blijkt dat het volgende conflict met Israël een “regionale campagne” zal zijn die op verschillende fronten wordt uitgevochten met andere leden van de As van Jeruzalem.
Het besluit van Hamas om zich tot de “Jeruzalem-as” te wenden werd vorig jaar genomen na een ongewoon lang intern debat. Voorstanders wezen op de Iraanse wapens en training die zij zouden ontvangen, terwijl tegenstanders vreesden bruggen te vernietigen met gematigde soennitische Arabische staten.
De afgelopen jaren heeft Iran zijn financiële steun aan Hamas gebruikt om Hamas tot een Iraanse stroman te maken, soms tegen de eigen belangen van de terreurgroep in.
Hoe sterker de “Jeruzalem-as” wordt, hoe problematischer de schijn van kalmte in Gaza voor Israël wordt. Benadrukt moet worden dat Iran er geen probleem mee heeft het staakt-het-vuren in Gaza te schenden, wat zou ingaan tegen het belang van Hamas bij de wederopbouw van de Strook. Soms buit Iran zelfs zijn betrekkingen met de PIJ uit door deze aan te moedigen onafhankelijk van Hamas op te treden of door haar met geld of wapens te steunen.
Palestijnse bronnen hebben aan de persdienst Tazpit gesuggereerd dat zowel de leiding van Hamas buiten Gaza als groepen binnen de Palestijnse Islamitische Jihad de voordelen van de huidige rust “onderschatten”.
Drie sleutelfiguren zijn naar voren gekomen als contactpersonen tussen de Palestijnen en de Jeruzalem-as.
Een daarvan is Salah Arouri, een van de verschillende hoge Hamas-leiders die in Turkije wonen en beschouwd wordt als de algemene commandant van Hamas in Judea en Samaria. Er wordt algemeen aangenomen dat hij het brein was achter de ontvoering van en moord op Israëlische tieners in 2014, die leidde tot een zes weken durende oorlog in Gaza.
Een andere is Saeed Yazidi, een Iraniër die in Libanon woont en aan het hoofd staat van de “Palestijnse afdeling” van de Islamitische Revolutionaire Garde. Bronnen vertellen TPS dat Yazidi de Gazastrook tweemaal heeft bezocht, waarbij hij vervalste Palestijnse documenten heeft gebruikt om vanuit Egypte via de grensovergang Rafah binnen te komen. Yazidi onderhoudt nauwe betrekkingen met PIJ-leiders in zowel Gaza als Damascus.
Yazidi heeft onder meer tot taak de samenwerking tussen de verschillende terreurgroepen van de Jeruzalem-as te bevorderen en tegelijkertijd Iraanse wapens naar Libanon en Syrië te smokkelen.
De derde figuur is Ali Marshad Shirazi, een Iraniër die aan het hoofd staat van Yazidi’s bureau. Hij staat aan het hoofd van een toezichts- en controle-eenheid van de Revolutionaire Garde die verantwoordelijk is voor de uitvoering van alle militaire plannen in Gaza, Libanon en Syrië.
Yazidi en Shirazi hebben de leiding over een cybereenheid die speciale diensten verleent aan zowel Hamas als de Palestijnse Autoriteit. Een van de taken van deze eenheid is Hamas te helpen informatie uit de mobiele telefoons van Israëlische soldaten te halen.
Hamas profiteert van de rust in de Gazastrook om zich te versterken en het conflict uit te breiden naar Libanon.
Dit feit en de betrekkingen binnen de Palestijnse eenheid van de Revolutionaire Garde tonen aan hoe belangrijk het momenteel voor Hamas is om de rust in Gaza te bewaren.
De nauwe betrekkingen tussen Iran en Hamas, en tot op zekere hoogte de Palestijnse Autoriteit, wijzen erop dat de opheffing van de sancties in het kader van de vredesbesprekingen ook een rechtstreekse invloed zal hebben op de intensiteit van het terrorisme in Judea, Samaria en de Gazastrook.
Libanon, Hezbollah en de prijs van voorzichtigheid
BBC faalt, juist als extra waakzaamheid nodig is
Sa’ar in Berlijn: Israël en Duitsland komen dichter bij elkaar
