“Poetin is een schurk. Trump is een schurk. Maar de sluwste schurk van allemaal is onze premier Benjamin Netanyahu.”
Met deze woorden legde een vriend mij uit waarom hij elk jaar op Bibi stemt. “We hebben een schurk, een boef aan de top nodig, want we leven in een gekke en wilde regio,” was zijn uitleg. “Bibi is de enige die kan afrekenen met de Arabische dictators in onze omgeving. Hij laat zich niet in de luren leggen. Dat is voor mij belangrijker dan een moreel voorbeeld.” Dit is de mening van veel van zijn kiezers en fans, die in het land “Bibi-isten” worden genoemd. Wat Bibi’s fans als een voordeel zien, zien Netanyahu’s tegenstanders als een nadeel. Zij willen geen schurk aan het hoofd van het volk.
Zoals Israëls belangrijkste tv-presentator Tom Aharon het formuleerde: “Het feit dat de volksmeerderheid Netanyahu blijft kiezen is niet ondanks de aanklachten, maar dankzij de aanklachten en rechtszaken tegen hem. Dit leert ons iets over de Israëlische houding tegenover gezag. Ik begin te denken dat we Bibi kiezen omdat het ons op de hoogste positie legitimiteit geeft voor een beleid dat het niet altijd bij het rechte eind heeft. We genieten van het uithollen van de heiligheid van discipline en goed burgerschap, plus respect voor regels. We klagen graag over politici die geen persoonlijk rolmodel zijn. Maar we voelen ons beter als ook wij het niet altijd zo serieus hoeven te nemen.”
Volgens Aharon komt het iedereen relatief goed uit dat de morele standaard in het land zo laag is, omdat we daardoor allemaal onze verantwoordelijkheid kunnen ontlopen. Op nationaal niveau hebben we een bal in het speelveld. Een briljant excuus voor iedereen in de natie. “Dus wie is dat domme kind in de schoolklas die de vrije les in de klas wil beëindigen alleen maar omdat de leraar stiekem sigaren zit te roken om de hoek.” Daarmee bedoelt hij natuurlijk Bibi. Als hij het volk een dienst bewijst, waarom zouden we hem dan wegstemmen, is het motto.
Maar Israëls langjarige regeringsleider heeft verschillende gezichten. Sommigen zien Bibi als Gods gezalfde, de messias en koning David, een held die geen rivaal heeft onder het volk. Niet alleen in het land, maar ook in het buitenland zijn christenen lovend over Gods boodschapper op aarde, vooral in de VS. Het is moeilijk discussiëren met mensen, zowel Joden als christenen, die deze houding hebben. Vanuit hun gezichtspunt heeft Bibi veel gedaan voor de staat Israël en dat is waar. Vanuit hun standpunt is Bibi ook niet vervangbaar op dit moment en dat is ook deels waar. Dit stoort natuurlijk zijn tegenstanders, die het niet kunnen verkroppen dat Bibi ondanks zijn politieke kromheid als een messias en boodschapper van God wordt verheerlijkt.
Mensen stemmen op Bibi omdat hij een schurk is of bijna als een redder. Het kan zijn dat een dergelijke opvatting vreemd en zeldzaam overkomt bij mensen in het buitenland. Maar vanuit Israël gezien helpen beide portretten Bibi keer op keer aan een meerderheid onder het volk. Om in het wilde Oosten te midden van Arabische naties te overleven, moet men over sluwe vaardigheden beschikken om het volk voor een nederlaag te behoeden. Daarom passen de termen bedrieger en messias hier samen in het geval van Bibi. Christenen brengen de term Messias onmiddellijk in verband met Jezus, maar in Israël is dat niet het geval. Messias betekent in de eerste plaats een gezalfde van God die het volk moet verlossen, maar meer in politieke zin. Koningen als Saul, David en Salomo waren gezalfden, maar ook de Perzische koning Cyrus was een gezalfde van God. Het waren gezalfden en politieke verlossers die in hun tijd ook boeven waren, net als de huidige premier van Israël.
In het Nieuwe Testament krijgt de Hebreeuwse term Messias in zijn Griekse vertaling Christus en in Jezus een geestelijke betekenis van verlossing. Daarom raken christenen vaak in de war met de vergelijking tussen Bibi en messias en denken zij dat Jezus in Bibi wordt weerspiegeld. Nee, dit is niet het geval. Enkele dagen voor het Joodse Pesach eind maart, wanneer het volk Israël hun verlossing uit de Egyptische slavernij herdenkt, moet het volk opnieuw kiezen. Zal de gezalfde, messias in het Hebreeuws, Benjamin Netanyahu herkozen worden of zal zijn dienst als gezalfde eindigen, zoals de diensten van de eerste drie koningen in de natie Israël?
Twee meisjes gewond bij auto-aanval op kruispunt van Gush Etzion
Tacheles met Aviel – Van ‘Brullende Leeuw’ naar ‘Miauwende Kat’
Het islamistisch gemotiveerde Iran een halt toeroepen
