Bijna elke dag gebeuren er dingen in Israël en in de wereld die nergens op slaan. Maar toen Rusland op 1 april het voorzitterschap van de VN-Veiligheidsraad overnam, was dat voor mij geen aprilgrap, zoals de meeste Duitse media het afschilderden. Het voorzitterschap wisselt elke maand en bij toerbeurt is dit de alfabetische volgorde van Rusland. Tegenwoordig begrijpen waarschijnlijk meer mensen wat een waanzin de VN is. Decennialang heeft de wereldorganisatie Israël voor alles veroordeeld en weinig regeringen hebben begrip getoond voor de kant van Israël in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Wie heeft ooit toegegeven dat de VN geen zin heeft voor Israël. En dat terwijl de VN officieel geacht wordt de wereld vreedzamer te maken.
De waarheid wordt steeds irrelevanter. De wijzen van de Talmoed beschreven het tijdperk van de Messias met de zogenaamde “sporen van de Messias” (בְּעִקְּבוֹת מְשִׁיחָא) als een periode waarin “de waarheid er niet meer is”. Bijna elke dag gebeuren er dingen die nergens op slaan, integriteit ontberen en geen spoor van moraal vertonen, die telkens weer het verdriet van de wijzen over de afwezigheid van de waarheid bevestigen.
Van 1967 tot 1989 nam de VN-Veiligheidsraad 131 resoluties aan die rechtstreeks betrekking hadden op het Arabisch-Israëlische conflict, waarvan de meeste Israël veroordeelden. In 2013 was de staat Israël veroordeeld in 45 resoluties van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (UNHRC). Sinds de oprichting van de UNHRC in 2006 heeft de VN-Mensenrechtenraad bijna evenveel resoluties aangenomen waarin alleen Israël wordt veroordeeld als over kwesties voor de rest van de wereld samen. De 45 resoluties zijn goed voor bijna de helft (46%) van alle door de UNHRC aangenomen landspecifieke resoluties. De staande VN-resoluties hebben niets te maken met de waarheid in het heden van Israël. Hoe vaak heeft Israël zich niet moeten verdedigen tegen de leugens van de VN. Voor Israël werd de waarheid niet gehoord.
Maar nu kijken regeringen, vooral Europese regeringen, met kritische ogen naar de VN-Veiligheidsraad, omdat het hen deze keer rechtstreeks raakt. Rusland is Oekraïne binnengevallen en president Vladimir Poetin is door het Internationaal Strafhof in Den Haag tot oorlogsmisdadiger verklaard. Nu bepaalt Moskou echter de agenda van de Veiligheidsraad. Maar de Veiligheidsraad is gevangen gebleven in een oude wereld die niets te maken heeft met de politieke realiteit en machtsverhoudingen van de 21e eeuw. De VS, Rusland, China, Groot-Brittannië en Frankrijk geven uiting aan een anachronistische situatie die de veranderingen in de wereldpolitiek niet weergeeft. Zij beschikken over een uitgebreid vetorecht bij de goedkeuring van resoluties en worden daarom vetomachten genoemd.
Als voorzitter van de Raad kan Rusland zijn eigen vergaderingen in de Raad houden. De eerste zal gaan over de risico’s die voortvloeien uit de schending van overeenkomsten die de uitvoer van wapens en militaire uitrusting regelen, en Rusland zal naar verwachting landen aanvallen voor het leveren van wapens aan Oekraïne. Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken is bezorgd over een verscherping van de kritiek van Moskou op Jeruzalem. Israël zou naar verluidt, voor het eerst sinds de Russische invasie van Oekraïne, de verkoop van militaire defensiematerieel aan Kiev hebben goedgekeurd. In april, wanneer Ruslands VN-ambassadeur Vassily Nebenzia voorzitter is van de VN-Veiligheidsraad, zal Israël worden aangevallen in de gebruikelijke discussies over het Midden-Oosten en het Palestijnse conflict met de klassieke thema’s “Israëlische bezetting” en “illegale nederzettingenpolitiek”.
Terwijl Israël en Rusland lange tijd hun activiteiten in het Syrische luchtruim hebben gecoördineerd om botsingen te voorkomen, zijn de betrekkingen zeer gespannen geworden sinds Rusland vorig jaar Oekraïne binnenviel. Dit is ook de reden waarom Jeruzalem terughoudend is met het publiekelijk bekritiseren van Moskou voor de inval in Oekraïne. Het Israëlische leger geeft geen commentaar op specifieke aanvallen in Syrië, maar heeft toegegeven dat het de afgelopen tien jaar honderden vluchten heeft uitgevoerd tegen door Iran gesteunde groepen die voet aan de grond proberen te krijgen in Syrië. Natuurlijk is Rusland op de hoogte van de gerichte Israëlische lucht- en raketaanvallen in Syrië. Als Israël het heeft over dreigende dreigingen en oorlogsscenario’s, dan doelt het op Noord-Israël. Hezbollah, Syrië en de Iraanse Revolutionaire Garde bereiden zich voor op een oorlog met Israël en dat is wat Israëls veiligheidstroepen voorkomen. Dat is de waarheid.
Hamas weigert opnieuw zich te ontwapenen
De Radwan-eenheid van Hezbollah en het gevaar van infiltratie in het noorden
„Enkel IDF in Libanon kan Noord-Israël verdedigen“
