Het Israëlische leger beweert dat in Turkije gevestigde Hamas-activisten moordenaars hebben gerekruteerd, wapens hebben vervoerd en geld naar Judea en Samaria hebben gesmokkeld – wat opnieuw vragen oproept waarom Washington Ankara nog steeds als een betrouwbare partner in het Midden-Oosten beschouwt.
Waarom wordt Israël voortdurend bestempeld als een bedreiging voor de mensheid?
Erdoğan heeft een veiligheidspact tussen Turkije, Saoedi-Arabië, Pakistan en Egypte onder leiding van soennitische moslims in het leven geroepen. Zo ontstaat in feite een bondgenootschap van soennitische moslims met een totale bevolking van 500 miljoen mensen.
Zijn ideologie, die is gebaseerd op de Moslimbroederschap, koestert een diepe vijandigheid jegens het joods-christelijke Westen. Israël is zijn eerste doelwit – maar niet zijn laatste.
Turkije blijft een belangrijke regionale macht met aanzienlijke militaire, economische en diplomatieke invloed.
Islamitische groeperingen eisten haar gevangenneming.
Terwijl de wederopbouw van de Gazastrook in volle gang is, wijdt Ankara een gebedshuis in dat vernoemd is naar de ideologische grondlegger van Al Qaida. In Jeruzalem wordt deze beslissing gezien als een politiek signaal.
Een Amerikaanse functionaris suggereerde dat een “buiten dienststelling” van de zware wapens van Hamas – in plaats van een volledige demilitarisering – een optie zou kunnen zijn.
Na de politieke en militaire toenadering tussen de partnerlanden in het oostelijke Middellandse Zeegebied onderzoeken waarnemers nu ook de impact en de rol van samenwerkingen op het gebied van energievraagstukken.
De president wil in het kader van het 20-puntenplan voor vrede troepen naar Gaza sturen, wat geen goede vooruitzichten betekent voor de Joodse staat. Als hij niet ten strijde trekt, zou hij wel eens uitgespeeld kunnen zijn.
