Terwijl de VS Reza Pahlavi als overgangsfiguur beschouwen, waarschuwen Israëlische functionarissen dat een gemiste kans om de ayatollahs ten val te brengen tot herhaalde conflicten zou kunnen leiden.
De Amerikaanse president en zijn adviseurs, die de raad hebben opgezet, zullen waarschijnlijk gedwongen worden om de samenstelling van de groep te heroverwegen om een pijnlijke mislukking te voorkomen.
Israëlische ministers uiten hun grote frustratie over vertegenwoordigers van de regering-Trump die de opening van de grensovergang bij Rafah steunen, en waarschuwen dat fantasieën over ontwapening voorbijgaan aan de harde realiteit: Hamas zal niet zonder slag of stoot verdwijnen.
De oude wereldorde is dood omdat westerse universalisten haar hebben vernietigd.
In Davos beschuldigt de Israëlische president westerse critici van selectieve verontwaardiging en waarschuwt hij dat echte vrede in Gaza afhankelijk is van de terugtrekking van Hamas.
Tacheles, ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik denk. Terwijl Europa nog steeds in een virtuele vredesrealiteit verkeert en zich vastklampt aan de puinhopen van de oude wereldorde, is in Washington een nieuw tijdperk aangebroken.
Dictaturen veranderen niet van aard alleen omdat westerse politici dat willen.
De eis van president Trump dat Denemarken het Arctische landgebied moet verkopen, wordt afgedaan als grootheidswaanzin. De afhankelijkheid van Europa van Amerika roept echter vragen op over de NAVO.
Terwijl het repressieve regime in Iran wankelt en mensen op straat bloeden, geeft de Verenigde Staten aan dat onverschilligheid deze keer geen optie is.
Critici van de operatie in Venezuela herhalen als een lopend bandje clichés over “escalatie” en de kwetsbaarheid van de internationale orde.
