Na nieuwe Amerikaanse luchtaanvallen zei de president dat het interim-akkoord met Teheran ‘beëindigd’ is en noemde hij verdere onderhandelingen tijdverspilling.

Tacheles, ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik ervan vind. Er wordt al weken gesproken over een staakt-het-vuren, diplomatie en een mogelijk vredesakkoord tussen de Verenigde Staten en Iran.

Het plan van Trump om het Turkse project voor de ontwikkeling van een eigen gevechtsvliegtuig te steunen, baart Israël zorgen.

De Israëlische premier noemt Israël een ‘modelbondgenoot’ van de Verenigde Staten en zegt dat hij en Trump het in 99 procent van de gevallen met elkaar eens zijn.

Itamar Eichner, correspondent van Israel Today, doet verslag van de bezorgdheid in Jeruzalem over het feit dat Donald Trump militaire concessies aan Turkije zou kunnen doen die de strategische positie van Israël in het Midden-Oosten verzwakken.

De Amerikaanse vicepresident JD Vance en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio hanteren tegenstrijdige benaderingen ten aanzien van Iran en Libanon. Is dit een geniale grootschalige strategie of destructieve chaos?

De Israëlische minister van Defensie waarschuwde dat Iran de Joodse staat zou kunnen aanvallen om zijn Libanese bondgenoot te verdedigen.

Als men de situatie bekijkt tegen de achtergrond van de bredere rivaliteit tussen de VS en China, verliest de bewering dat Israël Amerika in een strikt beperkt regionaal conflict heeft meegesleept, een conflict dat de VS maar moeilijk kunnen ‘winnen’, aanzienlijk aan overtuigingskracht.

Teheran is tot de conclusie gekomen dat druk via de zeeweg Washington ertoe kan dwingen om concessies van Israël af te dwingen – eerst in Libanon en vervolgens in de hele regio.

De overeenkomst met Iran is niet in het belang van de Verenigde Staten op de lange termijn.