Ik zeg eerlijk en openlijk wat ik denk. Wie de gruweldaden van het Iraanse regime tegen zijn eigen volk met stilzwijgen of relativeringen bedekt, terwijl hij de enige joodse staat ter wereld ritueel belastert, heeft elk moreel kompas verloren.

Tacheles, open en eerlijk zeg ik mijn mening. We moeten begrijpen: als het mullah-regime het over Israël heeft, bedoelt het niet een land met grenzen en burgers. Het regime in Teheran bedoelt een spook uit de diepten van de geschiedenis.

Wanneer een regime tornt aan wat het jarenlang als onaantastbaar zag, is dat geen teken van toenadering, maar van naderende instabiliteit.

De anderen niet! Ik weet dat dit arrogant klinkt, maar uiteindelijk doet iedereen dat. Tacheles, ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik denk.

Ik zeg eerlijk en openlijk wat ik denk. Eén lot, twee wegen. Het is het moment van de waarheid. Terwijl in Iran een volk met gevaar voor eigen leven de ketenen van een nucleaire tirannie doorbreekt, zinkt de Gazastrook weg in media-onbelangrijkheid.

Tacheles: ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik denk. In New York is iets gebeurd wat een paar maanden geleden nog volstrekt ondenkbaar leek.

Tacheles, ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik denk. Terwijl Israël gefixeerd is op Gaza en denkt dat het alleen maar om de oorlog tegen Hamas hoeft te draaien, verschuift in het Verre Oosten de geopolitieke machtsverhoudingen en zien wij dat over het hoofd.

Ik zeg eerlijk, open en zonder omwegen wat ik denk. Zonder Israël geen echo. Waarom het Palestijnse verhaal alleen in de schaduw van de Joodse staat werkt.