Een reservist van het Israëlische leger publiceert een ontroerende ‘verontschuldigingspost’ op Facebook – een getuigenis van de innerlijke strijd die veel soldaten uit Gaza mee naar huis nemen.

Een momentopname van het Israël waar ik van houd.

Zelfs sommigen die beweren dat ze de Joodse staat niet haten, maar hun nieuws uitsluitend uit de mainstream media halen, denken dat er iets waar moet zijn aan de leugen over de ‘genocide’. Het is niet eenvoudig om deze leugen in twijfel te trekken.

Elke vrijdag voor de sabbat gooiden kinderen munten in een blauwe doos, die het symbool werd voor onderwijs in het zionisme en de opbouw van het land.

In Lusaka zei minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar dat de nieuwe ambassade een voorbode is van verdere betrekkingen met Afrika, temidden van het groeiende isolement van Israël op het Europese toneel.

Na zijn bezoek aan het Afrikaanse land voor deze gelegenheid zal de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar ook in Addis Abeba halt houden voor gesprekken met zijn Ethiopische ambtgenoot.

Arabische staten zijn verontwaardigd nadat de Israëlische regeringsleider positief heeft gereageerd op de vraag naar een interpretatie van de Bijbelse grenzen van Israël.

In Israël woedt niet alleen een oorlog in de Gazastrook. Er woedt een diepgaand, existentieel conflict over de toekomst van het land, over het karakter van de staat, over verantwoordelijkheid, realiteitszin en de verhouding tussen strategie, moraal en geloof.

Een botsing van diepgewortelde verhalen – het gaat niet alleen om geopolitiek, maar ook om morele, historische en identiteitsbepalende legitimiteit.

“Deze kinderen waren het slachtoffer van een kwaad dat deze Raad blijkbaar niet wil aanpakken of veroordelen: Hamas”, aldus Reut Shapir Ben-Naftaly.