Terwijl het koor van de culturele elite de Palestijnse zaak prijst, heerst er een oorverdovende stilte over Iran.

Een einde aan het islamitische regime in Teheran zou helpen om het morele kompas van het Westen opnieuw uit te lijnen.

De in ballingschap levende kroonprins schetste een post-islamitische, pro-westerse toekomst voor het land.

De beweging die massaal de straat opging om de staat Israël te demoniseren omdat hij zich verdedigt, toont geen interesse in het afslachten van Iraniërs. Misschien omdat men dat hier niet aan de joden kan wijten.

“Het regime beschouwt deze protesten als een existentiële bedreiging en is bereid alle middelen in te zetten om deze bedreiging voor zijn voortbestaan weg te nemen”, zei Annika Ganzeveld van het Critical Threats Project van het American Enterprise Institute (AEI) tegen JNS.

Ik zeg eerlijk en openlijk wat ik denk. Eén lot, twee wegen. Het is het moment van de waarheid. Terwijl in Iran een volk met gevaar voor eigen leven de ketenen van een nucleaire tirannie doorbreekt, zinkt de Gazastrook weg in media-onbelangrijkheid.

Terwijl het repressieve regime in Iran wankelt en mensen op straat bloeden, geeft de Verenigde Staten aan dat onverschilligheid deze keer geen optie is.

Dat is de vraag die de Israëli’s in deze noodlottige dagen het meest bezighoudt.

Terwijl beelden van brute onderdrukking uit Iran de wereld rondgaan en op veel plaatsen wordt gesproken over een mogelijk keerpunt, waarschuwt Iran-expert Eliyahu Yossian voor gevaarlijke illusies.