De meest ingrijpende politieke beslissing uit mijn jeugd was er een die ik nooit heb mogen nemen. In 1979 was ik een meisje in Iran en zag ik hoe een revolutie het land, waarvan de toekomst de mijne zou worden, op zijn kop zette. Ik had geen stem, geen invloed op de mannen die bevrijding beloofden, en geen mogelijkheid om me voor te stellen hoe ingrijpend hun overwinning het leven van vrouwen zoals ik zou bepalen.
Eenenveertig jaar later, terwijl de Amerikanen zich voorbereiden op de tussentijdse verkiezingen van 3 november, keer ik terug naar die kindertijd – niet om een nieuw Iran te voorspellen, maar om een onderscheid uit te leggen dat geen enkele vrije samenleving zich kan veroorloven te vergeten: het verschil tussen het beschermen van religie en het toestaan dat religie de rechten van anderen bepaalt.
De Iraanse revolutie bracht liberalen, nationalisten, linkse activisten, islamisten en gewone burgers samen die de monarchie afwezen. Hun strevingen waren niet identiek. Sommigen wilden onafhankelijkheid, anderen gerechtigheid, weer anderen democratie. Maar uit deze concurrerende ambities ontstond een systeem waarin de interpretatie van religieus...
Word Lid
-
Lees alle content voor leden
Krijg exclusieve en verdiepende artikelen uit Israël.
-
Steun betrouwbare journalistiek, rechtstreeks vanuit Jeruzalem
Raak verbonden met Israël, vanuit huis.
-
Laat de stem van hoop en waarheid horen
Word onderdeel van de internationale Israel Today-familie
Al lid? Login hier.