Tisha B’Av 2022: wat betekent het?

Tisha B’Av betekent eenvoudigweg de negende (tisha) dag van de Hebreeuwse maand Av. Het is een tijd van collectieve rouw en bezinning voor Joden in Israël en over de hele wereld. Dit jaar begon het op zaterdagavond 6 augustus, toen de sabbat ten einde liep, tot zondag 7 augustus bij zonsondergang.

In de Joodse traditie werd ons volk, onze natie, op de negende dag van deze zomermaand keer op keer door tragedie bezocht.

Het was op deze dag in 1313 v.Chr. dat de tien spionnen uit het Beloofde Land terugkeerden met een negatief, ongelovig rapport, waardoor Israël veertig jaar lang in de woestijn moest ronddolen.

De beide Tempels van Jeruzalem werden op deze dag in de geschiedenis verwoest. De eerste tempel door de Babyloniërs in 586 v.Chr. en de tweede tempel door de Romeinen in 70 n.Chr. De ballingschap die volgde, bracht een periode van lijden waarvan onze natie nooit volledig is hersteld.

De Opstand onder leiding van Bar Kochba tegen de Romeinen in 133 n.Chr. eindigde in een nederlaag, waarbij de Joden op 9 Av. werden uitgeroeid.

Er zijn nog veel meer tragedies op deze dag herdacht, waaronder de verdrijving van de Joden uit Engeland in 1290 en de verdrijving van alle Joden uit Spanje in 1492.

Waarom rouwen we nog steeds?

In het Jodendom wordt ons geleerd om niet alleen de goede herinneringen te waarderen, maar ook tijden van pijn en lijden. Of het nu gaat om een nationale crisis, een sterfgeval of verlies in de familie of onder vrienden, we laten alles los waar we mee bezig zijn en brengen tijd door met onze dierbaren. Dit zijn cruciale momenten voor een familie, gemeenschap of natie om samen een periode van rouw en bezinning door te maken. Dit is hoe we ware compassie uitdrukken en ervaren als we “huilen met hen die huilen en rouwen met hen die rouwen”.

In het Jodendom wordt ons geleerd deze momenten en de herinneringen aan onze verlorenen te waarderen. We hebben dagen en tijdstippen om ons eigen verlies en pijn te herdenken, maar ook om ons te identificeren met en terug te denken aan de tragedies die ons volk als natie heeft doorstaan. Wij vasten en rouwen samen, en dit helpt ons niet alleen om ons het verleden te herinneren en ervan te leren, maar ook om troost te brengen aan hen die nog steeds rouwen, want wij zijn één volk en één natie.

We herinneren ons, opdat we niet vergeten.

Ik vroeg een aantal Joodse mensen die in Jezus geloven of zij deelnemen aan deze speciale dag van vasten en gedenken. Velen van hen wisten helemaal niets van de betekenis van Tisha B’Av en zeiden dat zij niet zouden deelnemen, omdat het niet in de Bijbel staat en “slechts” een Joodse traditie is.

Jason Silverman, een jonge Joodse gelovige in Jezus, had een ander perspectief:

Tisha B’Av is zeker niet iets wat in de Bijbel staat, het is ingesteld door de rabbi’s. Daarom denk ik niet dat het in acht nemen van deze gedenkdag een kwestie van verplichting is voor gelovigen.
Ik denk echter dat het voor ons als leden van het Joodse volk belangrijk is om deel te nemen aan gebeurtenissen/herdenkingen die het Joodse volk collectief in acht neemt. Vooral omdat dit een dag is van rouw over de tragedies die het Joodse volk zijn overkomen, waaronder de vernietiging van beide tempels, en niet religieuze leerstellingen die eenvoudig door de rabbijnse autoriteiten zijn gecreëerd.
Ik denk dat er verschillende manieren zijn om de dag te vieren of eraan deel te nemen. Vasten is een voorbeeld van hoe men deze dag bezig kan zijn. Een andere manier is het lezen van het boek Klaagliederen en het nadenken over moeilijkheden in het leven, zowel op individueel als collectief niveau. Dit geeft ons ook een kans om na te denken over Gods soevereiniteit en de noodzaak van ons vertrouwen te midden van tegenspoed. Tegelijkertijd kunnen we nadenken over ons vertrouwen in God en zijn beloften. We leren dat, ondanks de vele tragedies die zich in de loop van de Joodse geschiedenis hebben voorgedaan, waaronder de Holocaust, het Joodse volk blijft bestaan als een gelovig overblijfsel”.

Ook al rouwen we op deze dag, toch is er ook een element van vreugde en troost. In de loop van de dag zingen we het boek Klaagliederen, dat eindigt met de proclamatie: “Herstel ons tot U, o Heer, opdat wij hersteld worden! Vernieuw onze dagen als vanouds.”

Het is geen toeval dat Tisha B’Av wordt beschouwd als een mo’ed, een van de “vastgestelde tijdstippen” of Joodse feestdagen, die allemaal zijn gegeven om ons te inspireren om door te gaan naar het Koninkrijk van God, erkennend dat al ons lijden slechts een voorspel is van de vreugde die komt met onze Messias.