Organen van een gesneuvelde soldaat redden het leven van 5 Israëli’s

De 23-jarige IDF parachutist Roey Nahari bracht het ultieme offer tijdens de hevige gevechten in kibboets Kfar Aza. Zijn dood werd echter een lichtpunt voor vijf Israëli’s die zijn donororganen ontvingen. In een aangrijpende grafrede sprak zijn moeder Iris over Roey’s laatste gift. “We wisten dat Roey zijn organen wilde doneren om anderen te redden. Ondanks de immense uitdaging, ondanks de moeilijke beslissing, besloten we zijn wens te vervullen. Moge zijn nagedachtenis een zegen zijn.”

Roey, die dinsdag ernstig gewond raakte, werd opgenomen in het Soroka Medisch Centrum. Ondanks de onvermoeibare inspanningen van de medische staf, moest hij helaas hersendood worden verklaard.

Zijn hart werd geïmplanteerd in een 63-jarige man in het Sheba Medisch Centrum in Tel Hashomer. Zijn long was een levensredder voor een 72-jarige man in het Beilenson Ziekenhuis en zijn lever gaf een tweede kans aan een 44-jarige vrouw, ook in het Beilenson Ziekenhuis. Zijn nier en alvleesklier werden gedoneerd aan een 29-jarige vrouw in het Ichilov Ziekenhuis en een andere nier werd gegeven aan een 61-jarige vrouw in het Hadassah Ziekenhuis, in levensreddende transplantaties.

Roey’s moeder schreef in zijn overlijdensadvertentie dat haar zoon “diende als officier in de Parachutisten Brigade, in Bataljon 202. Hij legde dapper zijn leven neer in het Parachutisten Bataljon. Hij gaf maandag dapper zijn leven terwijl hij deelnam aan de redding en verdediging van Kfar Aza”. Roey was niet alleen een gewaardeerde officier, maar had ook een prachtige ziel die gekenmerkt werd door moed en vriendelijkheid. Hij groeide op in Moshav Ora in een gezin van zes kinderen.”

“Roey was een toegewijde student op Boyer School, erkend voor zijn academische prestaties en geliefd bij zijn vrienden. Zijn passie voor basketbal was ongeëvenaard. Ondanks een sportblessure dreef zijn vastberadenheid hem ertoe om bij het leger te gaan als gevechtssoldaat. Na een operatie en een jaar revalidatie sloot hij zich trots aan bij de Parachutistenbrigade. Roey was niet alleen een dierbare zoon, maar ook de basis van zijn gezin.”

Poging tot redding

Dr. Amit Frankel, senior consultant op de algemene intensive care van Soroka, herinnert zich hoe hij het leven van de soldaat probeerde te redden.

“Roey kwam aan in het Soroka Medisch Centrum en werd onmiddellijk naar de spoedafdeling gebracht waar ik hem als eerste behandelde. Hij onderging een acute operatie voor een ernstige verwonding aan zijn bovenlichaam en overleefde de operatie. Later werd hij echter overgebracht naar de algemene intensive care afdeling in een extreem ernstige toestand, verdoofd en aan de beademing gelegd,” zei Frankel.

“Na vele slapeloze uren waarin ik tientallen gewonde patiënten had verzorgd, kon ik het niet helpen, maar ik zag zijn familie rond zijn bed. Warme, rustige, aangename mensen. Roey’s tweelingbroer, een soldaat in een uniform dat stoffig was van de uitzending, klampte zich vast aan het bed van zijn broer, wanhopig op zoek naar een sprankje hoop,” voegde hij eraan toe.

“Er gaat weer een dag voorbij en met een zwaar gemoed moet ik het meest hartverscheurende nieuws brengen. In een intiem, kort en direct gesprek, zonder enige pretentie, heb ik de wereld van de familie op zijn kop gezet. Zijn tweelingbroer, wiens ogen op mij gericht waren, sprak met een vastberaden maar bevende stem. Hij bracht namens de hele familie de wens over om zijn organen te doneren en anderen een kans op leven te geven,” herinnert hij zich.

“We omhelsden elkaar en huilden zonder een woord te zeggen. Het was mijn voorrecht om voor wijlen Roey te zorgen. Ik had de eer om zijn nobele familie te ontmoeten. Moge zijn nagedachtenis een zegen zijn.”

Professor Yael Peled, de medisch directeur van de harttransplantatieafdeling in Sheba Medisch Centrum, herinnert zich dat “de harttransplantatie hier in Sheba werd gekenmerkt door hartzeer en tranen. Te midden van de diepe pijn en het verlies dat we allemaal delen, offerde een dappere jongeman zijn leven op om ons, onze burgers en ons land te beschermen – zelfs in de dood redde hij vijf andere levens. We zijn vastbesloten om zijn buitengewone nalatenschap in de komende jaren te bewaren. Tegenover extreme tegenspoed hebben wijlen Roey Nahari en zijn familie ons allen hoop gegeven. Zijn vriendelijkheid heeft niet alleen levens gered, maar ons ook herinnerd aan de aangeboren goedheid, edelmoedigheid, vrijgevigheid en liefde van de mensheid. Moge hij rusten in vrede”.