Andrew Fox is een veteraan van het Britse leger die zich heeft gespecialiseerd in defensie, het Midden-Oosten en desinformatie. Hij reageert op lezingen die hij voor een antizionistisch publiek heeft gehouden. Wat hij daar aantrof, was ‘niet alleen de vijandigheid’, maar ‘de epistemische geslotenheid’. ‘Dat maakte de meeste indruk op mij ‘, schreef de veteraan.
Deze mensen, zo legde hij uit, ‘bewegen zich in een afgeschermd universum van alternatieve feiten’, waarin ze ‘al meer dan tweeënhalf jaar lang propaganda hebben opgenomen via sociale media, activistennetwerken, universitair beleid en het Hamas-verhaal dat door zogenaamd serieuze instellingen is gefilterd’.
Een van de zogenaamd ‘serieuze instellingen’ die deze verhulling van pro-Hamas-propaganda tot het uiterste heeft doorgevoerd, is The Guardian – een medium dat, zoals CAMERA aantoonde, de ene laster na de andere verspreidt over de Joodse staat en daarmee ook over Joden als zodanig. De krant draagt op deze manier bij aan de antisemitisme-epidemie in Groot-Brittannië.
Zo begon het mainstream-medium bijvoorbeeld op 14 oktober 2023, slechts een week na de ergste antisemitische gruweldaad sinds de Holocaust en 12 dagen vóór de inval van de Israëlische strijdkrachten in de Gazastrook, varianten van de laster over genocide te verspreiden. In de daaropvolgende 11 dagen publiceerden ze nog 12 keer opiniestukken waarin deze beschuldigingen werden herhaald.
Het medium was bovendien de meest ijverige verspreider van de inmiddels al enige tijd weerlegde laster over een hongersnood in de Gazastrook. De krant ging daarbij verder dan de meeste andere media door Israëlische politici te beschuldigen van het opzettelijk uithongeren van Palestijnen, waaronder ook kinderen, terwijl het de Israëli’s afschilderde als monsterlijk en verstoken van elementaire menselijkheid.
Nog verontrustender is het feit dat hun berichtgeving bij vlagen de grens naar expliciet antisemitisme overschreed door vergelijkingen te trekken tussen het huidige Israëlische beleid en dat van de nazi’s – wat volgens de meest gangbare definitie van antisemitisme als antisemitisch wordt beschouwd.
Op 24 oktober 2023, iets meer dan drie weken na het bloedbad van 7 oktober, waarbij 1.200 mensen werden gedood en nog eens 251 werden ontvoerd, publiceerde het medium een gastcommentaar van de Zweedse wetenschapper Raz Segal. Daarin werden de door Hamas geleide terreuraanslagen ‘in een context geplaatst’. Hierbij werd ‘de historische context’ aangehaald ‘van het Israëlische koloniale nederzettingenbeleid sinds de Nakba van 1948′ (zoals Palestijnse Arabieren de ‘catastrofe’ van de oprichting van het huidige Israël noemen). Daarna werd gesuggereerd dat de opvattingen van Israëlische politici over de Gazastrook beïnvloed zouden zijn door de logica van de nazi’s.
Op 25 juni 2024 vergeleek een opiniestuk van de in New York woonachtige auteur John Oakes in The Guardian de situatie in Gaza daadwerkelijk met de uithongering van de Joden in het getto van Warschau door de nazi’s. Ondertussen publiceerde de krant op 13 augustus van datzelfde jaar een artikel van professor Omer Bartov van Brown University, die beweerde dat Israëls afglijden naar nazi-achtig gedrag waarschijnlijk al vóór de oorlog van 7 oktober was begonnen en tot uiting was gekomen in het antiterrorismebeleid van de toenmalige minister van Defensie Yitzhak Rabin tijdens de Eerste Intifada.
Op 7 mei 2025 publiceerde Guardian-auteur Ahmed Moor een artikel waarin hij de daden van Israëlische politici, die hij ervan beschuldigde het uithongeren van Palestijnse burgers te hebben bevolen, vergeleek met die van Rudolf Höss. Hij was de nazi-commandant die tijdens de Tweede Wereldoorlog het concentratiekamp Auschwitz in Polen leidde en van 1940 tot 1943 toezicht hield op de vernietiging van miljoenen Joden. Het verhaal van Höss en zijn familie werd onlangs verfilmd in een film uit 2023 met de titel The Zone of Interest.
Dezelfde vergelijking met The Zone of Interest werd door Guardian-columniste Arwa Mahdawi gebruikt in een artikel dat op 12 juni van dit jaar verscheen, naar aanleiding van een reclamespot van de joodse actrice Gwyneth Paltrow voor een wooncomplex in Herzliya, een stad buiten Tel Aviv. Daarmee suggereert ze dat Israëlische burgers die op 50 kilometer afstand van Gaza wonen, medeplichtig zijn aan een nazimisdaad.
Hoewel het toppunt van morele wreedheid is om de hedendaagse joodse gemeenschap te vergelijken met de kwaadaardige nazi-monsters die acht decennia geleden een op de drie joden ter wereld hebben uitgeroeid, maakt de antisemitische leugen ‘Israël: het nieuwe nazi-Duitsland’ al decennia lang deel uit van het antizionistische repertoire. Het was zelfs een essentieel onderdeel van de antizionistische propagandastrategie van de Sovjet-Unie.
Het is ook een van de methoden waarmee Israël-haters het antisemitisme in Groot-Brittannië aanwakkeren. Want als het zionisme als moreel gelijkwaardig aan het nationaalsocialisme wordt beschouwd, dan worden Britse joden (en alle joden in de diaspora) – van wie de overgrote meerderheid zionisten zijn – moreel geëxcommuniceerd.
Voor iedereen die niet verblind is door de radicaal-linkse politiek van The Guardian, zou het duidelijk moeten zijn dat de enige partij die op de nazi’s lijkt, Hamas is. Ideologisch gezien doet zij dit vanwege het fanatisme van de terreurorganisatie en haar op vernietiging gerichte antisemitische wereldbeeld, en in de praktijk vanwege de manier waarop haar pogromisten op 7 oktober sadistisch en met leedvermaak mannen, vrouwen en kinderen ‘neerschoten, opbliezen, achtervolgden, martelden, verkrachtten, verbrandden en simpelweg vermoordden’ – ‘op elke gruwelijke manier die men zich maar kan voorstellen’.
Ondertussen heeft The Guardian Hamas bijna volledig uit de berichtgeving geschrapt – en doet het alsof de daders van 7 oktober niet bestaan.
De verboden terreurorganisatie verdwijnt uit het verhaal. En dat terwijl Hamas twintig jaar lang een ‘menselijk schild’-beleid voerde door haar leger onder te brengen in ziekenhuizen, scholen en woonblokken in de Gazastrook, en die het leed van Palestijnse burgers had kunnen voorkomen door zich op elk moment tijdens de oorlog over te geven. Een dergelijke verzwijging berust op een ontkenning van het handelingsvermogen, waardoor Palestijnen worden afgeschilderd als louter slachtoffers.
The Guardian mag niet worden beschouwd als serieus mediabedrijf of simpelweg als ‘extreemlinks’. Het is veeleer een verspreider van radicale antizionistische en antisemitische propaganda, die een voortdurende bedreiging vormt voor de veiligheid van de joodse gemeenschap.
De Bijbel als kaart van de ziel: wat de verhalen uit de Bijbel over onszelf vertellen
Israël werd al vóór de ontwapening van Hamas afgeremd
Jeruzalem vreest hardere koers EU tegen Israël onder Iers voorzitterschap
