Ook Israël wordt beschuldigd van oorlogsmisdaden

door Aviel Schneider

Feiten schieten tekort als er emoties in het spel zijn. Uiteindelijk gelooft iedereen wat hem of haar uitkomt.

Foto: Avshalom Sassoni/Flash90

Niets houdt de wereldmedia meer bezig dan het bloedbad in Bucha. De foto’s en video’s uit de voorstad van de Oekraïense hoofdstad Kiev hebben over de hele wereld afschuw gewekt. Media en regeringen spreken van een Russische oorlogsmisdaad. Zowel in Israël als daarbuiten spreken media en politici van de ergste misdaad van de 21e eeuw.

En de heftigheid over het bloedbad in de Oekraïense stad neemt toe. Google maar eens en met één klik kun je zien hoe verontwaardigd de mensen zijn over de taferelen in Bucha. De Israëlische media hebben even gedetailleerd verslag gedaan van de situatie als alle andere.

Rusland ziet in de beelden uit Bucha een “westers complot” en verwerpt de ernstige beschuldigingen uit Kiev. “De Oekraïense regering heeft de situatie in Bucha in scène gezet,” zei de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov. “Het was een verzonnen aanval, bedoeld om Rusland in diskrediet te brengen.” Zijn woordvoerster was nog duidelijker en zei dat de VS en zijn westerse bondgenoten opdracht hebben gegeven voor de gruwelijke beelden. Ik ken collega’s in Jeruzalem die het daarmee eens zijn en die eveneens een Westerse samenzwering zien in het bloedbad van Bucha. Wat is waarschijnlijker, de Russische oorlogsmisdaden of de westerse samenzwering?

In Israël krijgt deze situatie meer betekenis omdat Israël zelf in de loop der jaren talloze malen is beschuldigd van oorlogsmisdaden, apartheid, kolonialisme, genocide, etnische zuivering en allerlei ander wangedrag. Dit wil niet zeggen dat er in Bucha al dan niet een oorlogsmisdaad heeft plaatsgevonden. Ik wil er alleen de aandacht op vestigen hoe vaak Israël in zijn strijd tegen het Palestijnse terrorisme al van hetzelfde is beschuldigd. Na elke operatie in Gaza wordt Israël beschuldigd van een oorlogsmisdaad. Gruwelijke foto’s van dode Palestijnse kinderen of huilende moeders tegen een achtergrond van puin overspoelen de media, waardoor het vaak gemakkelijk is om je woede op Israël af te reageren. Instinctief hebben mensen medelijden met de slachtoffers op de foto’s en video’s. Israël heeft zich hiertegen tot op de dag van vandaag moeten verdedigen.

Archief – Demonstratie tegen Israël in Tel Aviv in mei 2019. (Foto: Tomer Neuberg/Flash90)

Ik ben ervan overtuigd dat Israël nooit oorlogsmisdaden heeft begaan. Daarvoor ken ik het DNA van het volk te goed. In feite speelt de barmhartigheid van Israëlische soldaten vaak in hun nadeel. Hoewel er geïsoleerde gevallen zijn van een Israëlische soldaat die een Palestijn dodelijk heeft geslagen of neergeschoten, is dit zeker geen beleid binnen het Israëlische leger. Soldaten die dergelijke misdaden begaan, worden berecht door een militaire rechtbank met de hulp van Palestijnse familieleden. Dit werkt als een eerbiediging van dergelijk gedrag. Israëlische soldaten weten dat zij voor het gerecht zullen worden gebracht. Dat is op zichzelf al een gevoelige kwestie in de Israëlische samenleving.

Israël geeft meer om zijn vijanden dan de vijanden om zichzelf geven. Toch blijft Israël beschuldigd worden van oorlogsmisdaden. Israël wil maar één ding: in vrede en rust leven. En daarvoor moet Israël zich verdedigen, en dat is geen oorlogsmisdaad. De dagelijkse rellen tijdens de Ramadan bij de Damascuspoort in Jeruzalem zijn een trend geworden onder jonge Palestijnen, van wie de meesten niet eens in de stad wonen. In Arabische netwerken worden deze jongeren door hun Palestijnse medemoslims bekritiseerd omdat zij de feestdagen voor de meerderheid bederven.

Op TikTok klagen Palestijnen dat men niet verbaasd moet zijn dat er tegen de Palestijnse aanstichters moet worden opgetreden. Ik vermeld dit omdat veel Palestijnen zelf toegeven dat Israël geen oorlogsmisdadiger is. Maar wie dat weigert te aanvaarden, zal Israël altijd en eeuwig overal de schuld van geven, ook van oorlogsmisdaden.

De Palestijnse man die filmt bij de Damascuspoort toont eerst de clowns die zijn gekomen om gezinnen en kinderen blij te maken op de nachten van de Ramadan en scheldt vervolgens de jonge moslims uit die rondhangen en de feestvreugde bederven. Hij protesteert dat zij de politie provoceren, die vervolgens rookgranaten afvuurt en de menigte uiteenjaagt. “Waarom vernielen deze jongeren de ramadan en de vreugde van gezinnen? Waarom moet de plaats worden ontruimd? We hebben al 5-6 jaar geen ramadan meer gehad,” klaagt hij.

Dit geldt ook voor de Russische president Vladimir Poetin, die over de hele wereld wordt gehaat. De media en regeringen hebben Poetin al veroordeeld wegens oorlogsmisdaden. De voormalige premiers van Israël, Ariel Sharon en Benjamin Netanyahu, zijn allebei over de hele wereld verguisd als hardliners. We kennen deze aanvallen. Ik schrijf dit niet in verband met Vladimir Poetin, maar in verband met de veelvuldige beschuldigingen aan het adres van Israël. Ook voor mij is er een groot verschil tussen de Israëlische en de Russische legers. We kunnen allemaal op foto’s en video’s zien wat er in Bucha is gebeurd.

Als ik beweer dat Israël geen oorlogsmisdaden heeft begaan en de Russen wel, weet ik dat ik tegen dovemansoren praat. Feiten schieten tekort als er emoties in het spel zijn. Uiteindelijk gelooft iedereen wat hem of haar uitkomt. En de waarheid komt uiteindelijk altijd naar boven.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox