De oorsprong van het concept ‘Land in ruil voor vrede’ ontstond in de nasleep van VN-Resolutie 242, die aan de basis stond van het vredesakkoord tussen Israël, Egypte, Jordanië en Syrië na de Zesdaagse Oorlog (1967). Verrassend genoeg had Israël de oorlog niet alleen gewonnen, maar ook veel territoriale winst geboekt. Israël werd vervolgens gevraagd deze gebieden gedeeltelijk terug te geven, in ruil voor veiligheidsgaranties.
De term ‘Land voor vrede’ die op het eerste gezicht zo veelbelovend klonk, werd al snel op andere zaken toegepast, zoals het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Dit ondanks het feit dat deze Arabieren niet eens bij de Zesdaagse Oorlog betrokken waren en er ook geen nationaal grondgebied was dat kon worden ‘teruggegeven’. Desondanks heeft de wereld het stuk land dat Jordanië van 1948 tot 1967 illegaal bezette en de naam ‘Westelijke Jordaanoever’ gaf van een nieuw etiket voorzien: ‘Bezet Palestijns gebied’. Israël zou dit gebied moeten verlaten om plaats te maken voor een nieuwe staat: ‘Palestina’.
Het uiteindelijk doel van ‘Land voor vrede’ is ‘Israël en Palestina, zij aan zij...
Word Lid
Lees alle content voor leden
Krijg exclusieve en verdiepende artikelen uit Israël.
Steun betrouwbare journalistiek, rechtstreeks vanuit Jeruzalem
Raak verbonden met Israël, vanuit huis.
Laat de stem van hoop en waarheid horen
Word onderdeel van de internationale Israel Today-familie

Al lid? Login hier.