Moabiet houdt van Israël

Naarmate meer en meer plaatselijke christenen hun opgelegde Arabische identiteit afleggen, keert de sympathie voor Israël en het Joodse volk terug.

Door David Lazarus | | Onderwerpen: christenen
Foto: Wisam Hashlamoun / Flash90

Afeef Halash, een Jordaniër uit Moab, komt elk jaar naar Israël. Hij heeft ontmoetingen gehad met de Israëlische president en met regeringsfunctionarissen in de Knesset. Hij legde hen uit waarom hij als Arabier van het Joodse volk houdt. Halash daagde de ministers uit door te zeggen dat het Joodse volk “zijn Joodse Koning Jezus moet aanvaarden”. Israel Today interviewde hem.

“Ik heb de Israëli’s gewaarschuwd. Zij mogen hun land niet weggeven en zondigen tegen God die hun dit land in een verbond heeft gegeven”, zo meldde hij naar aanleiding van een recente ontmoeting met Israëlische politici. “Ik heb hun gezegd dat Israël een Joodse staat moet blijven, met een verenigd Jeruzalem als hoofdstad. Dat is mijn gebed ook. De restauratie van het land is nog maar half voltooid. Israël heeft zijn Messias en ware Koning nodig.”

Afeef is afkomstig uit de zuidelijke woestijn in Jordanië, het oude koninkrijk Moab. Zijn familiestamboom gaat honderden jaren terug; hij heeft rossig haar en beschouwt zichzelf als een rechtstreekse afstammeling van de Bijbelse Ruth, de Moabitische overgrootmoeder van koning David. “Door de band van Ruth met het Joodse volk voel ik mij als Moabiet vereerd deel uit te maken van het Joodse erfgoed,” vertelde hij ons met een glimlach.

Halash groeide op in de moslimwereld. Hij werd opgevoed om Joden en Christenen te haten. In 1977 woonde hij met vrienden een christelijke dienst bij. Een korte tijd later kwam hij tot geloof in Jezus door toedoen van christenen in Karak, de oude hoofdstad van Moab. “Ze toonden me een liefde die me te schande maakte.”

Jarenlang na zijn bekering bleef Afeef “de Joden de schuld geven van alles wat verkeerd ging in de wereld en in mijn eigen land”. In 1993 nam hij deel aan een conferentie voor predikanten in het Midden-Oosten op Cyprus. Hij was ontzet toen hij zag dat ook Messiasbelijdende Joden uit Israël waren uitgenodigd. “Ik voelde me verraden en wilde weg. Maar er was geen vlucht terug naar Jordanië tot op de laatste dag van de conferentie. Ik was het zo beu dat deze Joden leerden dat Israël een centrale rol speelt in Gods plan, dat ik de Arabische voorgangers ertoe aanzette om uit protest de bijeenkomst met mij te verlaten.” Afeef geeft toe dat hij een beetje een onruststoker was. Ik (David Lazarus) herinner me dit nog, omdat ik ook op die conferentie was.

Afeef Halash had nooit verwacht dat de organisatoren hem opnieuw zouden uitnodigen, deze keer naar Jeruzalem. “Toen ik daar op de eerste rij zat, nam de Heilige Geest me mee op een reis. Hij liet mij het hele verhaal zien van Gods verbond met Abraham en de rol van Israël in Gods koninkrijk. Ik had deze dingen vele malen bestudeerd en plotseling zag ik ze in een heel nieuw licht. Ik begon te huilen, ik beefde en had berouw. Toen ik naar de kansel sprong om berouw te tonen en om vergeving te vragen, verzamelden Messiasbelijdende Joodse voorgangers zich om mij heen. Mijn Israëlische broeders en zusters vergaven mij mijn haat tegen Israël, op dat moment voelde ik letterlijk kettingen breken en werd ik bevrijd.”

Afeef meldt dat zijn bediening onmetelijk is gegroeid sinds hij het Joodse volk heeft leren liefhebben. De inheemse Arabische evangelisatiedienst die hij oprichtte, is nu waarschijnlijk de grootste ter wereld. Hij geeft les aan Arabische christenen in het hele Midden-Oosten. Afeef wijst erop dat Jordanië altijd een plaats voor vluchtelingen is geweest, of het nu ging om David die Saul ontvluchtte of de vroege Joodse gelovigen die de vervolging ontvluchtten naar Pella. Ook vandaag is Jordanië een nieuw thuis voor vluchtelingen uit Syrië en Irak.

“Als geboren Jordaniër ben ik een minderheid in mijn eigen land. Meer dan 70 procent van de mensen in Jordanië zijn vluchtelingen of hun nakomelingen. Jordanië, en vooral Moab, mijn vaderland, zal opnieuw een toevluchtsoord zijn wanneer de profetieën uitkomen die spreken over Jeruzalem dat omsingeld is door vijanden. Israël heeft Bijbelgelovigen nodig om het land bij te staan. Zoals de Moabitische Ruth die de Israëlitische Naomi bijstond. God zegene Israël. Want Hij zal niet komen totdat Israël zijn Messias erkent en bidt: Gezegend is hij die komt in de naam van de Heer.”

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox