Het ontkennen van de Joodse geschiedenis is een daad van rassenhaat

door Ryan Jones

Wie de wedergeboorte van Israël haat, haat het Joodse volk. Ongeacht hoe je het verpakt in de termen van sociale rechtvaardigheid uit onze tijd.

Foto: Oliver Weiken / EPA

Vorige week plaatste een Joodse journalist, die ik graag volg, een eenvoudige, to-the-point tweet die me aan het denken zette.

De jongere generaties die vandaag de dag zo actief zijn in “sociale rechtvaardigheidsbewegingen”, zijn tegelijkertijd in die mate aandachtzoekend dat uitgebreide argumenten niet meer helpen. Zij vormen hun mening bijna uitsluitend op basis van soundbites en click-bait krantenkoppen.

Laten we dus woorden gebruiken die zij misschien begrijpen.

Rassenhaat is slecht. De Joden zijn een ras (en ook een religie – die combinatie was vroeger niet ongewoon in de oude wereld). En het ontkennen van de Joodse geschiedenis is een daad van rassenhaat.

Alle lof voor Hen Mazzig die precies zegt wat gezegd moest worden:

Overtuigend bewijs

Dat Joden inheems zijn in het Heilige Land is inmiddels zo goed gedocumenteerd dat alleen leugenaars of opzettelijk onwetenden nog het tegendeel zouden beweren. Helaas hebben wij er niet weinig in ons midden.

We zullen hier niet uitgebreid op ingaan (er zijn genoeg bronnen om dat te doen voor de objectief ingestelde mens), maar voor de seculiere beschouwer volstaat het om te kijken naar die grote boog in het centrum van Rome. De Romeinen bouwden die na het neerslaan van een Joodse opstand in Jeruzalem. Er staat een afbeelding op van Romeinse soldaten die Joodse schatten wegdragen, zoals een reusachtige menora. Gedocumenteerd bewijs dat Joden 2000 jaar geleden in Jeruzalem en het Heilige Land waren.

Voor degenen die het waarheidsgehalte van de Bijbel aanvaarden, gaat alles over Joden (vroeger aangeduid als “Israëlieten”) en hun geschiedenis in dit land. De Bijbel is niet alleen het heilige boek voor miljarden mensen over de hele wereld, maar is ook een uitgebreid historisch document waarin duizenden jaren Joodse cultuur en geloof hier in het Midden-Oosten in detail worden beschreven.

Zelfs voor christenen moet dit duidelijk zijn. Het Nieuwe Testament verwijst expliciet naar deze regio als Judea en haar inwoners als Joden, en benadrukt ook herhaaldelijk Jezus’ eigen Joodse achtergrond.

Dat Joden gewelddadig uit het Heilige Land werden verdreven, is opnieuw door vele bronnen gedocumenteerd, maar we hoeven niet verder te kijken dan diezelfde Boog van Titus waarnaar hierboven wordt verwezen. De Joden die erop staan afgebeeld, worden weggevoerd voor slavernij of om op een andere manier te worden verspreid over het hele Rijk.

En vanaf dat moment tot aan het midden van de 20e eeuw is het onmiskenbaar dat een groot deel van de Joodse cultuur in het teken stond van een onblusbaar verlangen om terug te keren. Joodse literatuur, muziek en gebeden die zich door de eeuwen heen uitstrekken getuigen hiervan. Het meest herkenbaar voor niet-Joden is misschien wel het gebed waarmee elke Pesach-maaltijd wordt besloten met “Volgend jaar in Jeruzalem.”

Joden zeggen dat al 2.000 jaar. Het is niet uitgevonden bij het begin van het moderne Israëlisch-Arabische conflict. Waarom zouden ze dat al zo lang zeggen als ze niet bij dit land hoorden, en dit land bij hen?

De Joodse geschiedenis in en de band met dit land is een fundamenteel onderdeel van de Joodse identiteit. En het aanvallen, delegitimeren of ontkennen van die geschiedenis en die band is een daad van rassenhaat.

Dat is ook de reden waarom antizionisme door een groeiend aantal regeringen gelijkgesteld wordt met antisemitisme. Zionisme is de moderne uiting van de diepste hoop en dromen van het Joodse volk, gevoed door hun eeuwenoude geschiedenis en geloof.

Wie de wedergeboorte van Israël haat, haat het Joodse volk. Ongeacht hoe je het verpakt in de termen van sociale rechtvaardigheid uit onze tijd.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox