Het begrip Antisemitisme is niet sterk genoeg

BDS’ers zijn eenkennig: het gaat hen allemaal om de Joden. Ze zouden “Holocausters” genoemd kunnen worden.

Door Jewish News Syndicate (JNS) | | Onderwerpen: antisemitisme
Foto: Wael Hamzeh / EPA-EFE

Aanhangers van de BDS-beweging tegen Israël beweren dat ze niet antisemitisch zijn. Ik ben tot de conclusie gekomen dat zij gelijk hebben in die zin dat het woord “antisemitisme” te zwak is om hun verdorvenheid te vatten.

Het is niet nodig om in te gaan op de ontelbare voorbeelden van de International Holocaust Remembrance Alliance om “antisemitisme” te definiëren, het woord betekent Jodenhaat. Veel individuen en groepen haten Joden en doen dat al eeuwen. Meer recent is een nieuwe vorm van antisemitisme opgedoken waarbij “Israël” of “zionist” wordt gebruikt als eufemisme voor “Joden”. BDS’ers doen dit zeker, maar naar hen verwijzen als antisemieten is ontoereikend. Het onderscheidt hen niet van andere antisemieten die, bijvoorbeeld, niet om Israël geven.

Iedereen die enige tijd heeft doorgebracht met het luisteren naar de BDS-voorstanders of het lezen van hun propaganda kan zien dat zij geen belang hebben bij vrede, een tweestatenoplossing of het veranderen van het Israëlische beleid. Zij zijn niet te verwarren met legitieme critici die vraagtekens zetten bij de wijsheid van het beleid van de Israëlische regering ten aanzien van de betwiste gebieden en de Palestijnen, maar niet bij haar bestaansrecht.

BDS’ers vervolgen Joden die niet in Israël wonen, maar slechts affiniteit hebben met Israël en zijn instellingen. Zij hebben één allesoverheersend doel: de vernietiging van het thuisland van het Joodse volk. Dit is niet louter onverdraagzaamheid; het is een campagne voor genocide.

Dus hoe kunnen we dit niveau van kwaadwilligheid op een unieke manier beschrijven?

Ik heb overwogen om hen de “nieuwe nazi’s” te noemen, maar dat zou hen verwarren met neonazi’s die, net als Klansman en andere blanke supremacisten, een heel menu van haatgevoelens hebben. BDS’ers zijn eenkennig; het gaat allemaal om de Joden. Ze zouden “Holocausters” genoemd kunnen worden. Maar telkens wanneer je vergelijkingen maakt met Hitler, de nazi’s of de Holocaust, raak je verzeild in betogen over het unieke karakter van de Endlösung, en wordt het een afleidingsmanoeuvre.

Een paar jaar geleden stelde ik voor dat een meer passende beschrijving “Israël-ontkenners” zou zijn. Cary Nelson heeft sindsdien een boek geschreven, Israel Denial: Anti-Zionism, Anti-Semitism & the Faculty Campaign Against the Jewish State, waarin dit idee wordt gevat. De BDS’ers ontkennen dat Joden een volk zijn en daarom geen recht hebben op zelfbeschikking in Israël, dat zij ook verwerpen als het thuisland van de Joden omdat het land toebehoort aan de inheemse Palestijnen. Ik hoopte dat de term zou aanslaan, zodat Israël-ontkenners met dezelfde minachting zouden worden behandeld als Holocaust-ontkenners. Helaas gebeurde dat niet. Nu zie ik dat die term ook niet voldoet, omdat BDS’ers niet alleen ontkennen dat Joden aanspraak maken op hun thuisland; ze willen het vernietigen.

BDS’ers worden soms aangeduid als ‘delegitimizers’, maar ook dat geeft geen goed beeld van hun grotere doel: de vernietiging van de Joden. Het woord rolt ook niet van de tong.

UCLA professor Judea Pearl heeft voorgesteld om hun kwaadaardigheid “Zionofobie” te noemen. Een fobie is een irrationele angst. Men zou kunnen aanvoeren dat hun demonisering van Joden en de dubbele standaard om Joden anders te behandelen dan andere mensen irrationeel zijn, maar BDS’ers zijn niet bang voor Joden; hun haat is gebaseerd op een assertief verlangen om het Joodse volk te elimineren als straf voor hun misdaden.

Er zijn enkele “Judeofoben”, maar dat zijn meestal samenzweringstheoretici. Hoewel sommige BDS’ers sommige van deze ficties misschien onderschrijven, worden zij er niet door gedreven. BDS is geen verlengstuk van QAnon.

Een toepasselijke term zou zijn “etnische zuiveraars,” maar dat is een beetje onhandig. De gewone antisemieten zijn weer te onderscheiden van de BDS’ers, omdat zij niet aandringen op een etnische zuivering van de staat Israël. Ironisch genoeg zijn het ook de voorstanders van twee staten die een toekomstige Palestijnse staat etnisch willen zuiveren van Joden. Hun houding ten opzichte van nederzettingen is in wezen antisemitisch, omdat zij volhouden dat er één plek op aarde is waar Joden niet zouden mogen wonen, ondanks het feit dat het deel uitmaakt van hun thuisland. Stelt u zich de reactie eens voor als iemand het ermee eens zou zijn dat er twee staten moeten zijn en dat de Palestijnen niet in een daarvan zouden mogen wonen.

BDS’ers en andere gelijkgestemden, zoals islamisten, behoren tot dezelfde categorie als de verdoemden die een bepaalde groep mensen hebben willen uitroeien. We zouden ze “liquidateurs” kunnen noemen, maar dat klinkt te conventioneel, als een winkel die failliet gaat. “Verdelgers” past wel, maar wordt te veel geassocieerd met ongediertebestrijding. BDS’ers hebben over het algemeen ook niet de Hitleriaanse visie op Joden als ongedierte, tenminste niet dat ze willen toegeven. “Terminators’ doet je denken aan Arnold Schwarzenegger, maar hoewel hun doelen angstaanjagend zijn, zijn de BDS’ers zelf helemaal niet angstaanjagend (Schwarzenegger is overigens een fervent aanhanger van Israël).

Een betere term zou zijn “genocidisten” of “genocidaires”. Toch moeten we hen onderscheiden van Pol Pot, Stalin, Rwandezen of andere massamoordenaars die het niet specifiek op Joden hadden gemunt.

Verwijzen naar BDS’ers als “antisemieten” is te goed voor hen. Het zijn Judeocidisten.


Mitchell Bard is een analist buitenlands beleid en een autoriteit op het gebied van de betrekkingen tussen de VS en Israël. Hij heeft 22 boeken geschreven en geredigeerd, waaronder “The Arab Lobby, Death to the Infidels: Radical Islam’s War Against the Jews” en “After Anatevka: Tevye in Palestine.”

 

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox