LedenStatus quo – of toch niet?

(JNS) Twee weken na de overwinning van Israël in de Zesdaagse Oorlog van 1967 wijzigde de toenmalige Israëlische minister van Defensie Moshe Dayan de status quo die officieel gold op het plein voor de Klaagmuur in Jeruzalem. Deze was vastgesteld door de Britse mandaatautoriteiten – als onderdeel van het Witboek van november 1928, dat was opgesteld door de toenmalige minister van Koloniën, Leopold Amery.

Interessant genoeg was Amery de zoon van Charles Frederick Amery uit Engeland en Elisabeth Johanna Saphir, die afkomstig was uit de Hongaars-joodse familie Leitner. Zij had Engeland verlaten en was geëmigreerd naar het door Groot-Brittannië gecontroleerde India, waar haar ouders zich hadden gevestigd en zich tot het protestantisme hadden bekeerd en waar Leopold werd geboren. (Later verliet zij India weer, keerde terug naar Engeland en scheidde van haar man.)

De toenmalige status quo verleende joden een ’toegangsrecht tot het plein voor de Muur met het oog op hun gebed’. Verdere rechten werden hun echter niet toegekend. De regering kon de islamitische eigenaren van het plein niet verplichten...