Gevechten in Gaza veranderen niets aan Israëls imagostrijd

In plaats van te verzanden in veiligheidsargumenten of op te scheppen over de offers die Israël heeft gebracht voor vrede, moeten vrienden van de Joodse staat in de eerste plaats spreken over Joodse rechten en over hoe anti-Zionisme antisemitisme is. Al het andere is over het algemeen een verspilling van tijd en moeite.

Door Jewish News Syndicate (JNS) | | Onderwerpen: Gaza, Operatie 'Ochtendgloren', antisemitisme
Leden van het Jong Palestijns Parlement in Gaza tonen hun gevoelens over Israël. Foto: Abed Rahim Khatib/ Flash90

Als een staakt-het-vuren standhoudt, zullen de laatste gevechten tussen Israël en Palestijnse terroristen in Gaza niet veel veranderd hebben in een conflict dat al een eeuw duurt. Dat is iets dat vrienden van Israël zowel zou moeten ontmoedigen als hen hopelijk zou laten concentreren op de enige kwestie die er echt toe doet, als het gaat om het voortdurende debat over de strijd met de Palestijnen. Namelijk, het recht van Israël om te bestaan. Daar moeten ze zich mee bezighouden, in plaats van met nutteloze argumenten over veiligheid of de beste manier om vrede te bereiken met mensen die geen vrede willen sluiten.

De Israel Defense Forces (IDF) hebben misschien hun doelstellingen bereikt in “Operatie Ochtendgloren”. De Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ), de door Iran gesteunde terreurgroep, heeft verliezen geleden. Onder andere het verijdelen van wat werd omschreven als een gepland groot grensoverschrijdend terreurcomplot, en het verijdelen van een deel van haar personeel en infrastructuur in Gaza. Dit werd bereikt zonder massale burgerslachtoffers te veroorzaken – het ergste geval is vrijwel zeker het resultaat van een raket die op Israël was gericht maar te kort schoot en de eigen bevolking trof – onder de omwonenden van de PIJ-bolwerken, terwijl de veel sterkere strijdkrachten van de Hamas-rivalen, die Gaza besturen, zich erbuiten hielden.

Toch werden in het afgelopen weekend door de PIJ vanuit Gaza meer dan 1100 raketten en andere projectielen zonder onderscheid op Israël afgevuurd. Een nog hoger percentage daarvan werd neergehaald door het Iron Dome raketafweersysteem dan in eerdere uitwisselingen met Gaza. Hoewel er deze keer geen Israëli’s werden gedood door raketbeschietingen, werden meer dan een miljoen mensen in het zuidelijke deel van het land, naast de inwoners van Tel Aviv en Jeruzalem, gedwongen om te schuilen tijdens deze barrages, waarbij velen de nacht daar doorbrachten.

Zoals bij verscheidene andere dergelijke gevechten in en rond Gaza in de afgelopen 14 jaar, is deze geëindigd met een aanbod van Israël aan de Palestijnse terreurgroepen “stilte voor stilte”. Het is, zoals bijna alle Israëli’s weten, een probleem zonder oplossing.

Toen de voormalige Israëlische premier Ariel Sharon in 2005 elke soldaat, kolonist en nederzetting uit Gaza terugtrok, was de veronderstelling dat hij de Palestijnen een kans gaf om een laboratorium voor co-existentie te creëren en dat het experiment gemakkelijk kon worden teruggedraaid als het misging. Toen Hamas in 2007 met een bloedige staatsgreep de controle over Gaza overnam van de Palestijnse Autoriteit, bleek die veronderstelling een kolossale blunder te zijn.

Hoewel Gaza al 17 jaar een onafhankelijke Palestijnse staat is, op de naam na, is het volgens Israëls critici nog steeds “bezet”. Elke Israëlische poging om raketbeschietingen vanuit de kustenclave tot zwijgen te brengen of om grensoverschrijdend terrorisme een halt toe te roepen – hoe voorzichtig ook om burgerslachtoffers te voorkomen of hoe gerechtvaardigd ook – wordt door de internationale “mensenrechten”-gemeenschap als een oorlogsmisdaad behandeld.

De terugtrekking uit Gaza is een waarschuwing aan het Israëlische publiek over de dwaasheid van de “land voor vrede”-formule. Zonder een ommekeer in de politieke cultuur van de Palestijnen, die hun leiders nog steeds bindt aan een onverzettelijke weigering om vrede te sluiten of de legitimiteit van een Joodse staat te erkennen, ongeacht waar de grenzen getrokken zouden kunnen worden, zal dat niet veranderen. Het herhalen van Sharons Gaza-experiment in de veel strategischer regio’s Judea en Samaria (ook bekend als de “Westelijke Jordaanoever”) of Jeruzalem wordt door de overgrote meerderheid van de Israëli’s als krankzinnig beschouwd, ook door de meesten van hen die geen aanhangers zijn van voormalig premier Benjamin Netanyahu.

Demonstranten die met Palestijnse vlaggen zwaaien protesteren tegen de militaire operatie van Israël in Gaza. (Foto: Tomer Neuberg / Flash90)

Niets van dit alles doet er toe voor degenen die Israël zwart maken. Evenmin verandert het echt de mening van zelfs diegenen die beweren Israël te steunen – zoals president Joe Biden en andere leden van zijn partij – maar erop aandringen dat het nog steeds “risico’s” moet nemen voor vrede of moet blijven proberen om een tweestatenoplossing te bereiken, die de Palestijnen herhaaldelijk hebben verworpen.

De Israëli’s kunnen tevreden zijn dat de Verenigde Staten en vele andere landen tijdens de recente gevechten verklaringen hebben afgelegd dat Israël het recht heeft zich te verdedigen. Maar dat zal degenen die het Palestijnse verhaal over de “bezetting” en de vermeende schendingen van de mensenrechten geloven, er niet van overtuigen goed te denken over de Joodse staat. De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties zal zijn kangoeroe-rechtbank-onderzoek naar het laatste conflict met Gaza van afgelopen mei voortzetten. Aangezien het een project met een open einde is, zal het waarschijnlijk de Israëlische acties die onlangs zijn ondernomen om het PIJ-terrorisme te stoppen, even misdadig verklaren.

Het zal ook geen indruk maken op de groeiende gelederen van diegenen in de Verenigde Staten die intersectionele mythes onderschrijven over de Palestijnse oorlog tegen Israël die moreel gelijkwaardig is aan de Amerikaanse strijd voor burgerrechten of die kritische rassentheorie mythes aanvaarden over Israël en de Joden die “wit voorrecht” hebben en gekleurde mensen onderdrukken.

Als je de Twitter pagina’s van Israël-critici in de politiek en de media of die van de de kletsmajoors bekijkt, zul je dezelfde vermoeide argumenten vinden die de Palestijnen behandelen als de slachtoffers van Israëlische agressie. Alsof 30 jaar van Israëlische vredesinspanningen en Palestijnse afwijzingen en terrorisme nooit heeft plaatsgevonden. Geen enkele antizionistische cursus die op een Amerikaanse universiteitscampus wordt gegeven, zal worden gewijzigd. Noch zal het pleidooi van groepen als Amnesty International, Human Rights Watch, Students for Justice in Palestine, Jewish Voices for Peace of IfNotNow, die allemaal ten onrechte beweren dat Israël een “apartheidsstaat” is, worden veranderd als gevolg van de acties van de Islamitische Jihad en hun Iraanse sponsors.

Argumenten over de antisemitische BDS-beweging, pogingen om de militaire hulp van de VS aan Israël te beperken, of het onredelijke en misdadige gedrag van Hamas, PIJ of hun “gematigde” Fatah-rivalen die de Westelijke Jordaanoever besturen en die terroristen en hun families met pensioenen belonen, worden niet beïnvloed door de feiten over het conflict.

Als je het valse Palestijnse verhaal accepteert dat Israël in zonde geboren is als een uiting van Westers imperialisme en kolonialisme, zoals degenen doen die zich in intersectionaliteit en kritische rassentheorie geloven, dan doet het er niet toe wat de Israëli’s of hun terroristische tegenstanders feitelijk doen.

Dat is niet alleen belangrijk omdat het boekdelen spreekt over degenen die regelmatig Israël belasteren vanaf de redactionele pagina’s van grote kranten of vanaf platforms op liberale nieuwszenders. Het is ook iets waar zowel degenen die voor Israël spreken, als de groepen en individuen die het steunen de juiste conclusies uit moeten trekken.

Praten over de noodzaak om de Israëlische veiligheid te garanderen of de enorme zorg die de IDF besteedt aan het vermijden van burgerslachtoffers, die vrijwel zeker door geen enkel leger ter wereld wordt geëvenaard, lijken belangrijke discussiepunten in de discussie over het conflict. Hetzelfde geldt wanneer je mensen herinnert aan de terugtrekking uit Gaza in 2005. Maar niets van dat alles is van belang voor degenen die kwaad denken over de Joodse staat.

Mensen wonen een bijeenkomst bij die wordt gehouden uit solidariteit met Joden in de Verenigde Staten en de rest van de wereld. (Foto: Hadas Parush / Flash90)

Er is zelfs niet veel bewijs dat het veel doet om de Joodse opinie achter Israël te scharen, die sterk wordt beïnvloed door bevooroordeelde media en onwetendheid over de feiten van het conflict. Als je accepteert, zoals zoveel Joden hebben gedaan, dat het op de een of andere manier oneerlijk is dat de Palestijnen geen Iron Dome hebben, of dat het waargenomen onevenwicht van de macht betekent dat de terroristen en degenen die zij uitbuiten de underdogs zijn, dan wordt de geschiedenis of de ware reden voor de patstelling vergeten.

Dit alles betekent dat verdedigers van Israël weliswaar altijd de leugens van hun tegenstanders moeten ontkrachten, maar ook moeten begrijpen dat hun doel moet zijn de mensen eraan te herinneren dat Israël bestaansrecht heeft en dat het doel van zijn vijanden is dat recht te ontkennen. Zodra je die basiswaarheid hebt vastgesteld, maak je duidelijk dat degenen die het recht van de Joden op één staat in twijfel trekken, niet alleen ongelijk hebben, maar ook discrimineren. Dat wil zeggen dat ze antisemieten zijn.

Dus, in plaats van te verzanden in veiligheidsargumenten of op te scheppen over de offers die Israël heeft gebracht voor de vrede – die zijn critici er alleen maar van overtuigen dat het een dief is, die gestolen eigendom teruggeeft in plaats van een land waarvan de zaak rechtvaardig is – moeten vrienden van de Joodse staat in de eerste plaats spreken over Joodse rechten en over hoe antizionisme antisemitisme is. Al het andere is over het algemeen een verspilling van tijd en moeite.


Jonathan S. Tobin is hoofdredacteur van JNS (Jewish News Syndicate). Volg hem op Twitter op: @jonathans_tobin.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox