De berg Sion, de plaats van Zijn Troon

door Stan Goodenough

De Islam heeft zich als met de klauwen van een draak vastgeklemd op de Berg Moria, en loert op iedere Jood of christen die het waagt op het plein van de voormalige Tempelberg te bidden.

De plaats waar de God van Israël Zijn Naam en Troon vestigde, is vandaag bezet door een vreemde geestelijke macht. Is het een wonder dat de Tempelberg een brandhaard is? Foto: Jamal Awad / Flash90

De Islam heeft zich als met de klauwen van een draak vastgeklemd op de Berg Moria, en loert op iedere Jood of christen die het waagt op het plein van de voormalige Tempelberg te bidden. De draak zwiept vervaarlijk met zijn staart heen en weer als hij maar even vermoedt dat Joden of christenen het islamitische domein naderen. En toch is dit de berg van de God van Israël – het is Zijn Heilige Berg.

“Daarop hoorde ik Iemand uit het huis met mij spreken, terwijl de Man naast mij bleef staan, en Hij zei tegen mij: ‘Mensenkind, dit is de plaats van Mijn troon en de plaats van Mijn voetzolen, waar Ik voor eeuwig wonen zal onder de Israëlieten. Zij die van het huis van Israël zijn, zullen Mijn heilige Naam niet meer verontreinigen,…’ (Ezechiël 43:6-7a)

Het is even voorspelbaar als onvermijdelijk: De Joden gaan nu eenmaal naar Jeruzalem om hun feesten te vieren – of het nu voor een Israëlisch evenement is, zoals Jeruzalemdag of een Hebreeuwse feestdag zoals Pesach. En bij elk feest is het voor Joden vanzelfsprekend dat men denkt aan het voornaamste ontmoetingspunt voor het vieren van de voorgeschreven Feesten van de Heer. De moslimleiders hitsen hun volgelingen op met de aanname dat een overijverig handjevol Joden van plan is de Tempel te herbouwen en de offerdienst te herstellen. Maar 99 procent van de toegewijde Joden in Israël denkt bij het Tempelplein gewoon aan het Huis van Aanbidding zoals zij dat eens hadden. Deze Joden rouwen om de vernietiging van de Tempel en bidden om de komst van de Messias, en de dag dat Hij de Tempel zal herbouwen en vrede zal brengen.

Van de kant van de moslims is geen vrede te verwachten. Niet tijdens ons leven tenminste. De gedachten en daden van de moslims zijn altijd gewelddadig. Ondanks hun afwijzing van een Joodse Messias, en ondanks hun indringende oproep die vijf keer per dag van de minaretten klinkt: ‘Allah akhbar (Alla is groter dan elke andere god, en vooral groter dan de God van Israël), verzamelen ze zich tierend van woede om hun god te verdedigen.

Ik vraag me af of de Arabieren de acties van de Joden werkelijk als een provocatie zien, of dat zij hun acties juist aangrijpen als een handige dekmantel voor de bevordering van hun grote politieke ambitie om Jeruzalem volledig islamitisch te maken.

Het patroon is duidelijk herkenbaar en is de norm geworden: Terwijl het Arabische geweld escaleert en de Israëlische overheid ingrijpt, begint de internationale gemeenschap in de richting van Israël haar ernstige bezorgdheid te uiten. En altijd betreft die bezorgdheid vooral de manier waarop de Israëlische overheid met de situatie omgaat. Geen woord over de Arabische aanstichters en daders van de chaos.

Moslims lopen vrij rond op de binnenplaats van de Tempelberg, terwijl Joden buiten moeten blijven. (Foto: Yonatan Sindel / Flash90)

Ook dit jaar kondigden Joden hoopvol aan dat zij tijdens Pesach willen opgaan naar de Sionsberg om te bidden, dus niet om met te vechten. Prompt klonk de dreigende waarschuwing van de moslimsleiders: “Waag het niet!” Inderdaad was er een kleine groep Joden die opperde “laten we offers gaan brengen” Geen enkele erkende Joodse religieuze stroming keurt dit goed. De zelfbenoemde “kampioenen van Al-Aqsa” – de Arabische terreurgroep Hamas – lieten van zich horen. Moslims raapten stenen bij elkaar en maakten spandoeken van Hamas klaar voor de confrontatie met de Joden. Allereerst bekogelden ze de Israëlische politie – die zich afzijdig hield om niet te provoceren. En daarmee werd de lont aangestoken. Volgens vast patroon liet het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken vervolgens aan Israël weten dat het ‘uiterst bezorgd is over de Israëlische reactie’. De Arabische islamitische regeringen struikelden over elkaar met officiële veroordelingen, en ook de nutteloze, steeds minder representatieve Palestijnse Autoriteit liet van zich horen, en waarschuwde Israël om de Tempelberg niet te “verdelen”.

En waar gaat het nu helemaal om? In het oog van de wereld gaat om niets meer of minder dan een kleine met onkruid begroeide en met kalkstenen geplaveide heuveltop die enigszins lager ligt dan de Olijfberg en die door Joden de Berg Zion wordt genoemd.

Voor ons is het natuurlijk meer dan dat: het hart van Israël is Jeruzalem, en het hart van Jeruzalem is de Tempelberg. Dit is een Bijbelse waarheid. Maar de actualiteit op de Tempelberg vandaag is dat dit de plaats is waar moslims hun gang mogen gaan en Israël zich afzijdig houdt – zo blijft de Bijbelse profetie actueel: Jeruzalem wordt nog steeds door heidenen vertrapt. De verwoesting die de plaats 2000 jaar geleden heeft moeten ondergaan, is een voortdurende gruwel.

Maar niet voor de christelijke wereld. Wij – en dit is even verontrustend als ergerlijk – worden op een ontstellende wijze losgemaakt van deze heuveltop. Zelfs al noemen we Jeruzalem “de stad van de grote Koning” (Psalm 48:2; Mattheüs 5:35), we besteden nauwelijks aandacht aan de plaats waar onze Koning op de troon zal zitten.

Het hele “Paasweekeinde” ging de aandacht van de grootste groep christenen in Jeruzalem uit naar een graftombe (hoogstwaarschijnlijk niet eens de juiste) waarin Jezus heeft gelegen. Op zich is dat prima, zolang we het heidense deel van “Pasen” maar blijven mijden. Het lege graf moet zeker gevierd worden. En ons geloof in Jezus en het eeuwige leven dat Hij ons geschonken heeft, is van het grootste belang. Daarom worden de plaatsen van de graftombe en het Heilige Graf het hele jaar door bezocht door christenen.

Maar hoe komt het dat we de berg Zion, zonder twijfel de authentieke plek van de Tempel, blijven negeren? Is dit niet de plek vanwaar – volgens de Bijbel – de aarde duizend jaar lang zal worden geregeerd door de glorieus-levende Messias?

We vieren terecht Zijn overwinning op de dood, maar waarom kijken we niet naar de plaats waarheen Hij zal terugkeren, en van waaruit Hij zal regeren? (Foto: Adam Raynolds / Flash90)

Hier is een opmerkelijke parallel: De heiligste plaats van de Joden is niet, zoals vaak onwetend wordt verondersteld, de Westelijke Muur. Het is de heuvel achter die muur: de berg Moria. Evenmin is de heiligste plaats van het christendom de gedenkplaats in de Heilig Grafkerk. Het is veeleer de heuvel, de berg Moria! En dit ondanks de pogingen van keizer Constantijn om ons christenen met een door hem gebouwde Heilige Grafkerk, af te leiden

Gods vijand is niet blij met de geschiedenis of de toekomst van de berg Moria. Probeer maar eens om een Bijbel (zelfs een smartphone met een Bijbel-app) mee te nemen op deze berg. Het is ten strengste verboden. Als je daarboven bent, praat dan niet hardop over de Tempel die er ooit was, laat staan over de Tempel die er in de toekomst zal zijn – je zult een confrontatie uitlokken. En wat je ook doet, kniel vooral niet om te bidden – beweeg zelfs je lippen niet: je wordt ogenblikkelijk gearresteerd (ik spreek uit persoonlijke ervaring).

Nu is het waarschijnlijk onnodig om te zeggen, maar toch doe ik het: Ik wijs iedere vorm van geweld af om een verandering in “de status quo” op de Tempelberg te bewerkstelligen. Ik lees in de Bijbel dat zo’n actie niet nodig is of zal zijn: De Heere heeft de Toekomst van die plaats gegarandeerd. Zoals Hij Zerubbabel vertelde over de bouw van de Tempel in zijn tijd: “Niet door kracht, en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de Heere van de legermachten” (Zacharia 4:6).

Ik denk, ja, ik geloof het met heel mijn hart, dat wij als wachters op de muren van Jeruzalem onze blik moeten richten en onze gebeden moeten bundelen over deze Heuvel.  Voor wat betreft de toekomstige verheerlijking van de stad en in het bijzonder de plaats waar God “voor altijd zal wonen te midden van de kinderen Israëls”, zegt Psalm 46 alles. Maar dan moet je wel ogen hebben die zien en oren die horen.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox