LedenDe bedrieglijke illusie van ‘rust’ in Libanon

Al decennia lang dringt de wereld er bij Israël op aan om aan zijn noordgrens ‘rust’ te accepteren. Geen vrede. Geen ontwapening van Hezbollah. Geen herstel van de Libanese soevereiniteit. Geen einde aan de terroristische uitvalsbasis van Iran voor de deur van Israël.

Alleen rust.

Maar in Libanon heeft ‘rust’ nog nooit veiligheid betekend. Het betekende dat Hezbollah zich vestigde, raketten opsloeg, Iraanse wapens importeerde, zijn drones en raketten uitbreidde en zich onder de burgerbevolking mengde – allemaal ter voorbereiding op een toekomstig conflict.

Als Israël dus in Libanon optreedt, is de vraag niet: ‘Waarom escaleren?’, maar veeleer: ‘Hoe vaak moeten de Israëli’s nog “rust” verdragen terwijl Hezbollah de oorlog voorbereidt?’

Libanon

De problemen van Israël daar zijn niet pas onlangs begonnen. In de jaren zeventig en tachtig pleegden Palestijnse terroristen vanuit Zuid-Libanon aanslagen op Noord-Israël. Israël viel in 1982 Libanon binnen om deze aanslagen te stoppen.

Uit de Libanese burgeroorlog – en met de steun van het Iraanse Korps van de Islamitische Revolutionaire...