‘Bibi komt terug’ – Biden blijft weg

door Stan Goodenough

Te midden van wervelende geruchten over de terugkeer aan de macht van Benyamin Netanyahu, “stelt” de Amerikaanse president Biden een bezoek “uit” dat naar verluidt bedoeld is om Saoedi-Arabië bij de Abraham-akkoorden te betrekken.

Biden en Bibi tegenover elkaar in 2010, toen de eerste vicepresident was onder Barack Obama. Foto: Miriam Alster / Flash90

Minder dan een jaar nadat Naftali Bennett het kabinet van de premier betrad, wordt zijn epitaaf van mislukking geschreven door verslaggevers die de geur van zijn naderende ondergang opsnuiven.

En, nogal opmerkelijk, dezelfde nieuwsjagers voorspellen de terugkeer van de “gehate” Benyamin “Bibi” Netanyahu aan het hoofd van een zware rechtse regering. Er zij echter op gewezen dat de mensen die Netanyahu het meest haten de pers, de openbare aanklager, de politieleiding en de iedereen-maar-Bibi politici zijn. Het electoraat in het algemeen doet dat beslist niet.

Intussen is een veelgeprezen eerste bezoek aan het Midden-Oosten van Joe Biden als president, dat voor later deze maand was aangekondigd en waarvoor de vereiste uitgebreide voorbereidingen in Jeruzalem al in gang waren gezet, “uitgesteld” vanwege “planningsproblemen”.

Biden had verkondigd dat hij zou komen om “vrede te brengen als ik kan” en zijn ambassadeur in Israël poetste de geloofsbrieven van zijn baas op als een zelfverklaard zionist[2]. De vermeende zoektocht naar vrede zou ook een bezoek aan Riyad omvatten voor een ontmoeting met kroonprins Mohammed bin Salman (MBS). De Amerikaanse leider verafschuwt de nieuwe Saoedi absoluut, die op zijn beurt “er niets om geeft” maar niettemin heeft gedreigd de Amerikaanse investeringsmogelijkheden in zijn land met honderden miljarden dollars te verminderen. Dus, waar ging/gaat dit bezoek allemaal over?

Vier dingen: Rusland, olie, China en Iran. Het is werkelijk niets minder dan spectaculair hoe wereldcrises waarbij reusachtige spelers als deze betrokken zijn, steeds terugkeren om op de een of andere manier ook het kleine land Israël te omvatten.

De ontwikkelingen in Jeruzalem

Op 8 juni waarschuwde een ietwat nerveus klinkende Times of Israel redacteur David Horovitz dat “Netanyahu en rechts op het punt staan aan de macht te komen [en] dat ze die macht voor een lange tijd in handen zullen houden.”

De verwachting kwam vooral voort uit een opeenvolging van vernederende klappen die de disfunctionele groepering die momenteel aan het roer staat van de “Joodse staat” aan het wankelen heeft gebracht. Of schipbreuk – wat niet verwonderlijk is aangezien elke factie het roer naar haar eigen kompaspunt probeert te draaien: rechts, links, seculier, religieus, Joods, Arabisch, islamitisch…

De klappen kwamen onder meer van overlopers uit de coalitie, rebellie in de gelederen en de oppositie die triomfantelijk een opeenvolging van door de regering gesponsorde wetsvoorstellen versloeg.

Een verlies voor de wetgeving was de poging om een reeds bestaande wet die de Israëlische wet toepast op Joden die in Judea en Samaria wonen – gebieden die (nog) geen deel uitmaken van het soevereine Israël – automatisch te laten verlengen. Dit had een fluitje van een cent moeten zijn in deze “Joodse staat”. Dat de rechtse oppositie het wegstemde, ook al staat ze volledig achter de verlenging, schreeuwde van haar vastberadenheid om de coalitie op de klippen te zien lopen.

Horovitz baseerde zich – althans gedeeltelijk – op de resultaten van een opiniepeiling die een dag eerder werd gepubliceerd en waaruit bleek dat de vier belangrijkste conservatieve partijen (de door Netanyahu geleide Likud en drie ultraorthodoxe partijen) bij de volgende verkiezingen samen de helft van de 120 zetels in de Knesset zouden behalen.

Wat de links georiënteerde redacteur van de TOI toegaf – maar opvallend genoeg niet veroordeelde – was dat degenen die de coalitie vormden en zich trots democratisch noemden, schaamteloos de gecertificeerde uitslag van de nationale stemming van 2021 hadden genegeerd, waarin de rechtse partijen een duidelijke en aanzienlijke meerderheid behaalden.

De ogenschijnlijk rechtse Bennett verraadde zijn eigen kiezers door te grijpen naar het premierschap dat werd aangeboden door het ongelijksoortige handjevol rechtse Bibi-haters, linkse zelfhaters en Arabisch-islamitische Jodenhaters.

Zijn lot was vanaf de eerste dag bezegeld, maar de schade die hij het zionisme heeft toegebracht, zal meer dan een jaar vergen om ongedaan te maken – en zal pijnlijk zijn.

De gedachte aan de val van deze regering vervult sommigen met vrees. Herb Keinon, hoofdredacteur en analist van de The Jerusalem Post, zei: “Israël kan het zich gewoon niet veroorloven de regering Bennet-Lapid te laten vallen. Zijn angst? Dat de ineenstorting van “dit experiment” (een term die bizar genoeg wordt gebruikt voor deze regering die niet bij elkaar past) een slag zou toebrengen aan de hoop om Arabische partijen in toekomstige Israëlische regeringen te zien.

Er is nog veel meer hier, hier en hier.

Nu naar Joe Biden…

Volgens analisten was de voornaamste reden voor de – zojuist opgeschorte maar zeker niet afgedankte – presidentiële duik in het Midden-Oosten niet om over Israël heen te walsen, maar om aardig te doen tegen het door de VS gehate Saoedi-Arabië, teneinde:

  • de anti-Iraanse alliantie te ondersteunen door nieuw leven in te blazen in wat Donald Trump is begonnen (hoe erg vinden ze het om dat te moeten erkennen);
  • de torenhoge wereldolieprijzen af te remmen door de Saoedi’s over te halen meer vaten te vullen, waardoor ook de sancties tegen Russische olie en gas worden verstevigd; en
  • een potentieel promiscue Riyad ervan te weerhouden zich al te welwillend op te stellen tegenover het immer expansieve Beijing.

Biden is ambitieus, hoewel we misschien zijn adviseurs – allemaal voormalige Barak Obama-mannen – en degenen die opruimen na de frequente faux pas van deze oudere burger, moeten prijzen. Zijn strategie lijkt meervoudig te zijn (in for a penny, in for a pound) – en omvat naar verluidt het prikkelen van MBS met de belofte van nauwere Saoedisch-Amerikaanse betrekkingen, terwijl hij het koninkrijk een duwtje in de rug geeft om toe te treden tot de nog steeds enigszins kleine club die bekend staat als de Abraham-akkoorden.

Tegelijkertijd biedt Washington andere stimulansen – zoals het beloven van inspanningen om het “Israëlisch-Palestijnse conflict” op te lossen door meer aan te dringen op de oprichting van Palestina; ook het steunen van de Arabische aanspraak op Jeruzalem als hoofdstad (in strijd met de VS en het internationale recht) door het heropenen van zijn consulaat voor Palestijnse Zaken, zoals geëist door PLO-leider Mahmoud Abbas, in de zetel van de Israëlische regering. Tekenen die erop wijzen dat dit Bidens bedoeling is, verschenen op 9 juni. Israël heeft uitdrukkelijk verklaard dat het deze unilaterale Amerikaanse actie niet zal toestaan.

Toch weten de VS uit ervaring hoe zij Israël ertoe kunnen bewegen in te gaan op hun “verzoeken”. In dit geval hebben zij de herhaalde oproepen van Jeruzalem aan Washington om zich achter Israël te scharen tegen Iran. En Israël, dat voor zijn veiligheid en voor aanvaarding in het Midden-Oosten meer op de VS dan op God leunt, zou er veel voor geven om Saoedi-Arabië als partner te hebben in haar Abraham-Akkoorden.

Mocht de regering van Bennett op de een of andere manier stabiliseren, dan zal Bidens bezoek aan het Midden-Oosten waarschijnlijk eerder vroeger dan later plaatsvinden, zo wordt ons althans verteld. Als de regering valt, zal zijn komst weinig zin hebben.

En als Bibi weer premier wordt? Ik denk dat we dat wel zullen zien. Dat is duidelijk geen vooruitzicht om Bidens hart te verblijden, dus hopelijk blijft de Amerikaan, voorgoed, weg.


Opmerking:

[1]: Het is trendy geworden voor mensen ter linkerzijde – Joden en niet-Joodse “vrienden van Israël” – om zichzelf zionisten te noemen, zelfs als datgene waar zij voor staan, en waar zij voor strijden, in directe tegenstelling staat tot het zionisme. Echt zionisme is niets minder dan de fysieke terugkeer van de Joden naar al hun voorouderlijke geografische land.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox