De Arabische wereld meent getuige te zijn van een “burgeroorlog” in Israël. Dit is hoe de Arabische wereld Israël ziet na de verkiezingen, te midden van een groeiende kloof tussen links en rechts en protesten tegen de nieuwe regering: een nieuwe Altalena-affaire dreigt.
De Altalena-affaire was een incident in 1948 toen er bijna een burgeroorlog uitbrak tussen tegengestelde Israëlische militaire facties in de opkomende Joodse staat, nadat Israëls eerste premier David Ben-Gurion opdracht had gegeven het vrachtschip Altalena tot zinken te brengen. Hij gaf het bevel omdat het schip wapens vervoerde voor een militaire groep genaamd Irgun, die werd geleid door zijn politieke rivaal Menachem Begin.
Volgens interviews en artikelen in de Arabische media staat Israël in de schaduw van interne verdeeldheid en protestoproepen van links na de verkiezingen, terwijl rechts aan kracht wint. Israël staat “voor interne desintegratie en zelfs een burgeroorlog”.
De artikelen schetsen een beeld van een zwak, desintegrerend en verdeeld Israël na de verkiezingen, een land dat geconfronteerd wordt met de val van de elites en de uittocht van liberale gemeenschappen. Hij lijdt onder de “kloven die bestaan tussen het ene kamp, het eerste Israël, een tweede kamp, het tweede Israël, en het gebrek aan consensus over het Israëlische leger”.
De artikelen stellen dat “de opkomst van rechts in Israël en het uiteenvallen van links momenteel het beeld van het nieuwe Israël vormen”.
In een artikel van de aan Hezbollah gelieerde website Al Mayadin werd de vraag gesteld: “Zal Altalena weer voor de kust van Jaffa voor anker gaan?” en werd opgemerkt dat “er tekenen zijn die een interne burgeroorlog aankondigen.”
Israël stort in
De auteur, Muhammad El Halsa, schreef:
“De IDF (het Israëlische leger, red.) verliest haar aanzien bij het Israëlische publiek, nu zij eerder te maken krijgt met kritiek uit regeringskringen dan uit randgroepen en zich door een politiek mijnenveld waadt.”
De kwestie van het burgerbestuur en de Israel Defense Forces bewijst ook dat de IDF niet langer boven de politiek staat, zoals El Halsa uitlegt:
“Dit is het resultaat van het feit dat de rijke en seculiere elite families hun zonen om economische redenen naar de cyber units sturen, terwijl de Midden-Oosterse (Sefardische), religieuze en traditionele families hun zonen naar gevechtseenheden sturen en nu eisen om geweld tegen de Arabieren te gebruiken.”
“De schok van het IDF werd veroorzaakt door het feit dat het altijd geloofde dat het boven de politiek stond, als het ‘volksleger’, maar in de praktijk nadert het symbool van consensus al een tweesprong en nemen de tekenen van rebellie onder zijn soldaten toe.”
Hij vervolgt:
“Israël breekt met de consensus rond de IDF en staat op een tweesprong. Als de interne desintegratie niet stopt, zouden we de rook van Altalena boven de kusten van Tel Aviv kunnen zien opstijgen.”
In een artikel op Al Hora, een vanuit de VS opererend kanaal, wordt verwezen naar de situatie van Jordanië in het licht van de existentiële dreiging van de nieuwe Israëlische regering, waarbij wordt opgemerkt dat “Israël zijn gezicht verandert nu de linkse elites zich terugtrekken”.
“Een stroming die religie en nationalisme combineert heeft zich verplaatst van de randen van het Israëlische spectrum naar het centrum. Rechts is ‘rechtser’ geworden en alleen de restanten van links zoeken nog broodkruimels op de tafels van rechts,” aldus Al Hora.
“Het conflict in Israël bereikt een kookpunt nu de oppositie haar acties escaleert en oproept tot miljoenen demonstraties en een opstand tegen de regering Netanyahu,” schreef de onafhankelijke Arabische krant El Rai El Yom, eraan toevoegend dat “de obsessie met de verdeling en ineenstorting van de Hebreeuwse staat het denken van de leiders in Israël domineert na de coalitieakkoorden.”
“Het kan toeval zijn dat het spook van de burgeroorlog terugkeert in Israël, maar het is al routine voor politici om termen als interne verdeeldheid te gebruiken, en het wordt elk jaar erger.”
Arabische media
Een artikel in de Jordaanse krant Al Aad stelde:
“De ongekende situatie in Israël uit zich in de snelheid waarmee de politieke meningen in het land zijn veranderd en in de verdieping van de verdeeldheid. Het conservatisme is in opkomst in Israël, en de demografie van de nederzettingen garandeert de toekomst van rechts in Israël, mede als gevolg van de conflicten in de betrokken steden en de vijandschap tussen Israëli’s en Palestijnen sinds de Tweede Intifada.”
Anderzijds schreef Knesset-lid Matans Shahada van de Israëlisch-Arabische Balad-partij enkele dagen geleden op de website Arab 48:
“De uitslag van de laatste verkiezingen in Israël heeft de rest van liberaal zionistisch links in een impasse gebracht. Dit links heeft gezwegen en zich neergelegd bij de algemene stemming, zich bijvoorbeeld niet verzet tegen de nationaliteitswet en de benadering van Ehud Barak overgenomen dat er geen partner voor vrede is.”
Kortom, de media in de Arabische wereld weerspiegelen vaak een gebrek aan begrip van de spelregels in Israël en een verlangen naar een werkelijkheid die niet bestaat, maar ook het vermijden van de noodzaak om Arabische zwakheid en zelfkritiek onder ogen te zien. De huidige kritiek op links in Israël moet worden gezien als een verlangen om de strijd voor de ineenstorting van de zionistische visie te rechtvaardigen, maar daarnaast is het belangrijk voor Israël om te begrijpen hoe het door de buren wordt gezien.
Vrede voor Iran, problemen voor Israël?
Israëls stille handel met Gaza: bedrijven behalen miljoenenomzetten ondanks de oorlog
Waarom werken charedim niet in Israëlische wapenfabrieken?
