Het eerste wat Naela Fakher Eldin elke ochtend ziet als ze wakker wordt, is een foto van haar 11-jarige dochter Alma, die twee jaar geleden omkwam bij een raketaanval van Hezbollah op een voetbalveld in haar dorp op de Golanhoogten.
‘Ik glimlach naar haar’, zegt Eldin. ‘Goedemorgen, mijn prinses; het is weer een nieuwe dag’, zegt ze dan tegen haar.
De 41-jarige wiskundelerares en Israëlisch-druzische moeder is sinds de aanslag, waarbij 12 jongeren in de leeftijd van 10 tot 16 jaar omkwamen, een uitgesproken pleitbezorger geworden van veerkracht en eenheid in Israël en put kracht uit haar diepe geloof om door te gaan.
‘Als je één reden hebt om te vallen, heb je duizend redenen om weer op te staan’, zegt ze tegen JNS.
Eldin, wier druzische familie na de aanslag het Israëlische staatsburgerschap heeft aangenomen, zegt dat ze getroost werd door Israëli’s die contact met haar hadden opgenomen om hun steun aan te bieden.
‘Ik heb de menselijkheid van het Joodse volk in hun ogen en in hun harten gezien’, zegt ze.
Toenadering tot Israël
De dodelijke aanslag van 27 juli 2024 op de druzische stad Majdal Shams op de hellingen van de Hermon, evenals de daaropvolgende gewelddadigheden tegen druzische gemeenschappen in het naburige Syrië het jaar daarop door troepen die loyaal waren aan de Syrische president Ahmed al-Sharaa, hebben geleid tot een aanzienlijke toenadering van de druzische gemeenschap op de Golanhoogten tot Israël.
Als mystieke sekte die zich in de 11e eeuw afsplitste van de sjiitische islam, voeren de druzen hun spirituele afstamming en oorsprong terug op de bijbelse Jethro, de schoonvader van Mozes. Ze worden door soennitische extremisten als ketters beschouwd en zijn het doelwit geworden van radicale islamistische groeperingen, recentelijk nog in Syrië.
Er wonen meer dan 150.000 druzen in Israël, vooral in Galilea; volgens het Israëlische Centraal Bureau voor de Statistiek maken zij ongeveer 1,6 % van de bevolking uit.
Omdat zij uiterst loyaal zijn aan het land waarin zij wonen, dienen de meeste Israëlische druzische mannen in de IDF, waar zij al lang bekend staan om hun hoge inzetpercentage in gevechtseenheden.
De Druzen op de Golanhoogten – het gebied dat Israël in 1981 annexeerde en waarvan de soevereiniteit in 2019 door de Amerikaanse president Donald Trump werd erkend – onderhielden historisch gezien nauwere sociale en politieke banden met Syrië. Maar na de tragedie van Majdal Shams en de daaropvolgende aanvallen op hun geloofsgenoten in Syrië keren zij zich in een ingrijpende ommekeer steeds meer naar Israël.
Ongeveer de helft van de bijna 30.000 druzische inwoners van de Golan heeft inmiddels de Israëlische nationaliteit.
FROM THE GOLAN (DRUZE) TO SYDNEY (JEWS) WITH LOVE
In the middle of all this pain, a deeply moving message came from Majdal Shams in the Golan Heights.
Naela and Ayman Fakher Eldin from Israel’s Druze community reached out to the Jewish community in Australia after the Sydney attack. Their daughter Alma (pictured below) was murdered in the Majdal Shams massacre, and they haven’t forgotten who stood with them back then.
So now, they’re standing with Australian Jews.
Stay connected, follow @MOSSADil
— Mossad Commentary (@MOSSADil) December 15, 2025
‘We blijven kiezen voor het leven en het licht’
Voor Eldin veranderde alles op die noodlottige zomeravond.
Haar twee zonen hadden het voetbalveld net één minuut voor de inslag van de raket, die ongeveer 50 kilogram explosieven aan boord had, verlaten. Ze hadden hun zus, die bij de explosie om het leven kwam, op een haar na gemist, vertelt hun moeder.
‘Ik heb een diep vertrouwen in God’, zegt ze. ‘Ik heb besloten door te gaan en een brug van menselijkheid te bouwen.’
In de afgelopen twee jaar is ze, gesterkt door de steun van Israëli’s en buitenlandse bezoekers, uitgegroeid tot een uitgesproken pleitbezorger van coëxistentie en eenheid in Israël. Ze werkte onder andere mee aan de documentaire Ima – Hebreeuws voor ‘moeder’ – over veerkracht, die nog voor dit jaar gepland staat om uit te komen.
De druzische moeder was woensdag in Opper-Galilea panellid tijdens een wereldwijde leiderschapsconferentie van het Keren Kayemeth LeIsrael – Joods Nationaal Fonds, in het kader van een sessie met de titel Mijn Noorden: een mozaïek van veerkracht, actie en hoop.
‘De mensen die ter plaatse in het noorden van Israël werken, zijn helden’, zegt Eyal Ostrinsky, wereldvoorzitter van het KKL-JNF. ‘Een gemeenschap bij elkaar houden in een crisis en te midden van een voortdurende oorlog, en het vermogen van haar mensen om de dromen van een betere toekomst in stand te houden, is één van de moeilijkste opgaven die er zijn.’
Ondanks haar verlies blijft Eldin vasthouden aan deze dromen.
‘Jullie hebben bomen geplant voor toekomstige generaties, zodat ze sterk worden en wortel schieten’, zei ze tegen het publiek. ‘Hetzelfde moeten wij met onze kinderen doen.’
Ze herinnert zich nog steeds de oudere Israëlische man die enkele maanden na de begrafenis van haar dochter, na een reis van zes uur vanuit zijn huis in het zuiden van Israël, was gekomen om haar de laatste eer te bewijzen. Hij klopte op haar deur en vroeg: ‘Bent u de moeder van Alma?’ Ze zou willen dat ze hem naar zijn naam had gevraagd.
‘Ik heb het hart van het Joodse volk gezien’, zegt Eldin.
‘Het noorden – het kloppende hart van Israël – heeft een hoge prijs betaald, maar we blijven kiezen voor het leven en het licht’, voegt ze eraan toe.
(JNS)
Netanjahu: „Alleen de val van het Iraanse regime waarborgt de toekomst van Israël“
Israël, maak die film van 47 minuten openbaar!
Israël is piepklein. Waarom brengt het de hele wereld in rep en roer?
