LedenIran bereidt zich voor op de volgende opstand

Autoritaire regimes onthullen hun diepste angsten vaak niet via formele verklaringen, maar via de dreigingen die ze keer op keer beschrijven.

In het huidige Iran spreken hooggeplaatste vertegenwoordigers van verschillende geledingen van het heersende establishment steeds vaker dezelfde taal. Politiecommandanten waarschuwen dat werkloosheid, benzineprijzen en economische nood zouden kunnen worden uitgebuit om onrust aan te wakkeren. Hooggeplaatste geestelijken waarschuwen voor een nieuwe protestgolf en voor oorlog. Regeringsvertegenwoordigers spreken over het gevaar van een ‘sociale en culturele staatsgreep’. Zelfs zogenaamd verzoenende politici stellen de publieke ontevredenheid voor als de vertrouwde retoriek van een vijand die probeert de Iraanse samenleving te misleiden.

Op zichzelf zouden deze uitspraken kunnen overkomen als routineuze propaganda. Alles bij elkaar genomen onthullen ze echter iets dat veel ingrijpender is: de Islamitische Republiek gedraagt zich steeds meer alsof er een nieuwe grote opstand in eigen land op komst is.

Het belang van deze retoriek ligt in wat ze ons vertelt over de prioriteiten van het regime. Iran staat onder aanzienlijke economische druk: de koopkracht daalt, er heerst schaarste, de openbare dienstverlening verslechtert, de politieke uitputting neemt toe en...