In maart 1977 verklaarde Zuheir Mohsen, een hooggeplaatste PLO-vertegenwoordiger, tegenover de Nederlandse krant Trouw: ‘Het Palestijnse volk bestaat niet. De oprichting van een Palestijnse staat is slechts een middel om onze strijd tegen de staat Israël voort te zetten ten behoeve van onze Arabische eenheid.’ Maar ondanks dergelijke bekentenissen blijven Israël en het Westen “de Palestijnen“ behandelen als een eeuwenoude natie met rechten als inheemse bevolking.
Het is tijd om niet langer mee te spelen in deze fictie. De reden hiervoor is dat woorden macht hebben. Terminologie creëert realiteit. Als mensen een begrip steeds weer herhalen, raakt het ingeburgerd.
Sinds 1967 ligt Israëls grootste strategische zwakke plek niet op militair gebied, maar in de mythe “Palestina“. Nadat de Arabische staten in hun oorlogen tegen Israël op het slagveld hadden gefaald, richtten ze zich op narratieve oorlogsvoering: ze verzonnen een fictieve natie om aanspraak te maken op het land en Israël in onhoudbare grenzen te dwingen. In werkelijkheid zijn de Arabische inwoners van Judea en Samaria afstammelingen van soennitische Arabieren die aan het einde van...
Word Lid
Lees alle content voor leden
Krijg exclusieve en verdiepende artikelen uit Israël.
Steun betrouwbare journalistiek, rechtstreeks vanuit Jeruzalem
Raak verbonden met Israël, vanuit huis.
Laat de stem van hoop en waarheid horen
Word onderdeel van de internationale Israel Today-familie

Al lid? Login hier.