Afgelopen woensdag reageerden diverse publieke personen op uitspraken van de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar tijdens een Zoom-briefing van de American Friends of Likud. Daarin zou Jeruzalem “in ieder geval in de komende maanden” geen plannen hebben om zijn soevereiniteit over Judea en Samaria uit te oefenen – onder meer vanwege het verzet hiertegen van de Amerikaanse president Donald Trump.
Tijdens de briefing, begin deze week, zei Sa’ar: “We kunnen de soevereiniteit alleen in overleg met de Verenigde Staten van Amerika doorvoeren.”
Ohad Tal, Knessetlid van de Religieus-Zionistische Partij, reageerde op deze uitspraken en verklaarde tegenover JNS dat de toepassing van Israëlische soevereiniteit in Judea en Samaria moreel en bijbels gezien de juiste weg is en de enige manier is om de regio te stabiliseren en een betere toekomst voor iedereen – zowel Joden als Arabieren – te waarborgen.
Tal zei: “We zien nu al Amerikaanse steun voor de stappen die we ondernemen om ter plaatse de facto (in de praktijk) soevereiniteit te vestigen.”
Hij voegde eraan toe dat hij ervan overtuigd was dat president Trump hiermee zou instemmen en ook de uitoefening van de soevereiniteit de jure (volgens het recht) zou steunen, als premier Benjamin Netanyahu de feiten op het juiste moment en duidelijk zou uiteenzetten.
Voormalig ambassadeur Yoram Ettinger, die als minister voor Congreszaken bij de Israëlische ambassade in Washington werkzaam was en als expert op het gebied van de betrekkingen tussen de VS en Israël wordt beschouwd, verklaarde tegenover JNS dat Israël zou moeten afzien van openbare verklaringen en in plaats daarvan door middel van intensievere woningbouw een praktische aanwezigheid in Judea en Samaria zou moeten creëren.
Hij gaf toe dat het niet eenvoudig zal zijn om de steun van de VS voor soevereiniteit te verkrijgen. Ettinger stelde voor om tegenover Amerikaanse beleidsmakers – van Trump tot aan de lagere echelons – de positieve effecten van Israëlische controle over Judea en Samaria te benadrukken en tegelijkertijd de gevaren van een Palestijnse staat duidelijk te maken.
“Een Palestijnse staat zou de regionale stabiliteit en de economische- en veiligheidsbelangen van de VS aanzienlijk ondermijnen”, zei hij.
Ettinger waarschuwde dat zo’n Palestijnse staat het Hasjemitische Koninkrijk Jordanië zou destabiliseren en een kettingreactie veroorzaken die islamistisch terrorisme zou kunnen uitbreiden naar pro-westerse olieproducerende staten zoals Saoedi-Arabië, Bahrein, Qatar en Oman, en mondiale handelsroutes in gevaar zou kunnen brengen.
Hij benadrukte dat de controle over het berggebied van Judea en Samaria een cruciale verdedigingslinie vormt – niet alleen voor Israël, maar ook in het belang van de Verenigde Staten als afschrikking tegen terreur en oorlog.
De soevereiniteitsbeweging, onder leiding van Yehudit Katsover en Nadia Matar, verklaarde tegenover JNS dat zij zich zal blijven inzetten voor de toepassing van Israëlische soevereiniteit in Judea en Samaria.
De beweging benadrukte dat Trump weliswaar een echte vriend van Israël is, maar dat de verantwoordelijkheid voor fundamentele beslissingen over de toekomst van de staat Israël uitsluitend bij de Israëlische regering ligt.
“Dergelijke beslissingen worden in Jeruzalem genomen – en nergens anders. Het Israëlische publiek verwacht daadkrachtig leiderschap: soevereiniteit, stabiliteit en bestuurlijk vermogen. Zonder soevereiniteit in Judea en Samaria zal er ook in de Negev of in Galilea geen effectief bestuur zijn”, aldus de beweging.
Bovendien waarschuwde de beweging dat aarzeling van Israël illegale landinname in de hand werkt en de soevereiniteit in het hele land ondermijnt. “Zwakte leidt tot druk; vastberadenheid creëert realiteit.”
Verder verklaarde ze dat de regering deze beslissing niet blijvend zal kunnen uitstellen. Het uitoefenen van soevereiniteit over alle delen van het land is een nationale noodzaak.
“Het eeuwige volk vreest geen voorbijgaande druk en verwacht van de premier en de minister van Buitenlandse Zaken dat zij standvastig blijven en de weg naar soevereiniteit inslaan”, luidde het verder.
Lokale soevereiniteit
Rabbi Tuly Weisz, oprichter van Israel365 Action, een nieuwe partij binnen de Zionistische Wereldorganisatie, verklaarde tegenover JNS dat Sa’ar Trump, die hij een grote bondgenoot van Israël noemde, niet in het openbaar voor schut wil zetten.
“Belangrijker dan formele verklaringen zijn echter de concrete stappen naar soevereiniteit, die dagelijks ter plaatse moeten worden bevorderd door het beleid van de Israëlische regering”, aldus Weisz.
Avi Abelow, presentator van de Pulse of Israel Show en CEO van de 12Tribe Films Foundation, verklaarde dat de uitspraken van Sa’ar aantonen dat Israël er tot nu toe niet in geslaagd is om soevereiniteit als een gemeenschappelijk strategisch doel met zijn belangrijkste bondgenoot te presenteren.
Abelow benadrukte dat Trump zich nooit strikt heeft gehouden aan de traditionele diplomatieke denkwijze die het Amerikaanse beleid in het Midden-Oosten decennialang heeft gekenmerkt. De president reageert veeleer op kracht, duidelijkheid en resultaten.
Hij wees erop dat Trump vaak de uitdrukking gebruikt: “De buit is voor de winnaar.”
Israël zou daarom in precies deze taal moeten argumenteren – niet aarzelend, maar met een duidelijke strategische koers.
“Deze koers moet duidelijk worden benoemd”, zei hij. “De uitoefening van Israëlische soevereiniteit in Judea en Samaria is in het beste strategische belang van de Verenigde Staten.”
Het alternatief – Palestijns zelfbestuur – zou al meer dan 30 jaar hebben gefaald, en het voortzetten van de status quo zou de instabiliteit alleen maar in stand houden.
Abelow verklaarde dat de gebeurtenissen van 7 oktober 2023 de laatste twijfels over het terreurnetwerk tegen Israël hebben vernietigd. “Dit is geen lokaal conflict, maar onderdeel van een bredere ideologische jihad, die rechtstreeks verband houdt met Amerikaanse veiligheidsbelangen.”
Een vertegenwoordiger van de American Friends of Likud verklaarde tegenover JNS dat de uitspraken die tijdens de briefing werden gedaan, niet bedoeld waren voor publicatie.
(Bron: JNS)