LedenZwak en ontoereikend: de reactie van Europa op de oorlog in Iran

(JNS) Een van de grootste verrassingen van de oorlog met Iran was de bereidheid van Iran om niet direct betrokken landen in de Golf aan te vallen om druk uit te oefenen op het militaire beleid van de VS en Israël.

Op 20 maart werd deze strategie van gijzeling op nationaal niveau uitgebreid naar het Europese continent. De lancering van twee ballistische raketten op de gezamenlijke marinebasis van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk op Diego Garcia, een afgelegen atol in de Chagos-archipel, diende als duidelijk bewijs van de reikwijdte van de militaire ambities van Iran.

Hoewel de aanval geen infrastructurele schade aan de basis veroorzaakte, heeft het bereik van de lancering verstrekkende gevolgen. De raketten legden naar schatting 4.000 kilometer af en weerlegden daarmee de jarenlange bewering van Teheran dat het zichzelf een beperking van het bereik van zijn ballistische raketten tot 2.000 kilometer had opgelegd.

Door Diego Garcia als doelwit te kiezen, gaf Iran blijk van zijn vermogen en bereidheid om strategische steunpunten in het achterland aan te vallen. Het meest ingrijpende effect van de aanval van 20 maart...