LedenPerzische koningen in dienst van de Islamitische Republiek

Een regime dat zijn legitimiteit ontleent aan de islam, viert plotseling pre-islamitische koningen als nationale iconen. Cyrus de Grote, Darius I en Shapur I sieren tegenwoordig posters, schoolboeken en herdenkingsredevoeringen, niet als zoroastriërs of antieke keizers, maar als ‘soldaten van Iran’, als wegbereiders van een zogenaamd eeuwige Iraans-islamitische identiteit. Maar twee van deze heersers, Cyrus en Darius, maken niet alleen deel uit van de Perzische geschiedenis, maar ook van het bijbelse verhaal. In het Oude Testament verschijnen ze niet als vijanden van Israël, maar als instrumenten van God: koningen die de Joden na de Babylonische ballingschap toestonden terug te keren naar Jeruzalem en de tempel te herbouwen. Maar wat zou Cyrus zeggen als hij vandaag zou zien hoe het islamitische regime openlijk oproept tot de vernietiging van Israël? En wat zou Darius zeggen als hij zou moeten meemaken hoe een land dat ooit stond voor religieuze tolerantie en imperiale vooruitziendheid, vandaag de dag antisemitische propaganda verspreidt en Joodse burgers onderdrukt? Ze zouden zich nauwelijks aan de zijde van de ayatollahs zien, maar aan de zijde van degenen die opkomen voor...