“Als we terugkeren naar wat er was in het land voor de oorlog, zullen we verloren zijn,” waarschuwde de plaatsvervangend commandant van de Golani-brigade, luitenant-kolonel Ohad, die 82 strijders verloor in de Gazastrook, waaronder onze buurman Dekel Swissa (23) op 7 oktober.
Dit is precies waar de jonge generatie bang voor is. Terwijl zij met man en macht vechten voor hun volk en vaderland in de Gazastrook, blijven hun broeders en zusters in het achterland gewoon doorvechten. Ik ben er niet meer zeker van of de eenheid binnen het volk zal standhouden.
Er heerst harmonie onder de soldaten en reservisten in de oorlog, zowel in de Gazastrook als in het noorden aan de Libanese grens. Ik weet dit omdat ik het hoor van alle soldaten en officieren die ik ontmoet, ongeacht of ze religieus of politiek links zijn. Er is een benijdenswaardige broederschap op het slagveld die langzaam verloren gaat in het civiele achterland. Wanneer de reservisten uitgeput terugkeren naar het land voor korte pauzes, zijn ze verbaasd over het politieke discours in het achterland. Net als voor de Black Sabbath is het boos, agressief en meedogenloos tegenover hun buren. Alles behalve wat de soldaten ervaren op het slagveld in Gaza. Dit is een schande voor de oudere generatie onder de mensen.
Ik heb soortgelijke dingen gehoord, niet alleen van mijn zonen, die genoeg hebben van de politieke discussies in de media. Er is eenheid onder de jongeren in de Gazastrook, maar zodra ze in het achterland zijn, is het over. “Ik heb er spijt van dat ik er na 80 dagen uit ben gekomen,” zegt onze buurman Daniel (21), een parachutist die sinds 7 oktober onafgebroken in Gaza is. Zijn ouders zijn vrienden van ons en het is voor allebei geen gemakkelijke tijd geweest.
Nu zat Daniel op een avond bij ons met zijn vader. Anat en mijn jongste zoon waren er ook. Daniel wil onmiddellijk terug naar de Gazastrook, hij vecht liever met zijn kameraden dan deel te nemen aan de rotzooi in de samenleving. We waren stomverbaasd. Net als Daniel hebben veel reservisten en soldaten zich de afgelopen weken in de media uitgesproken over het feit dat de Israëlische samenleving waarschijnlijk niets heeft geleerd van de aanval.
In het Israëlische parlement is dezelfde agressieve kritiek op andere leden van de Knesset of de regeringscoalitie weer te horen. Na de aanvankelijke schok en verwarring over de barbaarse aanslag beledigen de politici elkaar weer als vanouds. Iedereen heeft het over broederschap onder de mensen, maar die bestaat niet omdat onze leiders geen rolmodellen zijn. In gesprekken met vrienden en collega’s geef ik toe dat onze generatie gebrekkig en uitgedroogd is. 1400 Israëli’s werden afgeslacht en onze populaire leiders ruziën nog steeds over wie er rechtser is in de politiek, de linkse ideologie of de rechtse ideologie. Onze TikTok-kinderen verdedigen het land en onze leiders blaten alsof er niets is gebeurd.
Eergisteren brak er een nieuwe politieke crisis uit te midden van de oorlog. Er kwamen heftige reacties nadat woensdagavond een ontwerpvonnis was uitgelekt, waaruit bleek dat de rechters de controversiële adequaatheidswet, die in de zomer werd aangenomen als onderdeel van de gerechtelijke hervorming van de regering, nipt zouden verwerpen. In wat een baanbrekende en controversiële beslissing zou kunnen zijn, is het 15-koppige panel, waarin alle leden van het Hooggerechtshof zitting hebben, verdeeld met acht stemmen voor en zeven tegen het ongedaan maken van de wet.
Dit zou de eerste keer zijn dat het Hooggerechtshof van Israël een grondwetachtige basiswet ongedaan maakt. En dat zou veel rechtse kiezers en politici boos maken. Minister van Justitie Yariv Levin waarschuwde de rechters van het Hooggerechtshof dat een dergelijke beslissing het volk zou verdelen. Waarom moest deze zaak nu behandeld worden?
De vier Israëlische televisiezenders bombarderen elkaar omdat ze elk vasthouden aan hun politieke waarheid. Channel 13 gaat tekeer tegen rechts in de Israëlische politiek en vooral tegen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, die verantwoordelijk is voor al het kwaad in het land, terwijl Channel 14 Bibi en alles wat rechts is de hemel in prijst. In hun ogen is de linkse ideologie de duivel in de Israëlische samenleving.
Daartussenin gaan N12 en het tv-kanaal Kan 11 ook tekeer en bekritiseren ze voortdurend de volgende persoon. De harmonie klopt niet en dat beseffen de soldaten zodra ze terugkeren. “Als de Israëlische media hadden uitgezonden en gerapporteerd zoals ze dat vandaag doen toen de staat Israël in 1948 werd opgericht, zou de staat Israël niet bestaan,” zegt Israëls erkende en oudste Midden-Oosten- en legercommentator Ron Ben Ishai (81). Dat is heel goed mogelijk. Mediabemoeienis is vaak een obstakel.
Tijdens de oorlog heerst er een politieke stilte die meteen wegvalt als je in het achterland bent. “Je begrijpt niet hoe wanhopig we zijn om midden in de gevechten thuis te komen. In de gevechten zijn we allemaal verenigd, één lichaam, en hier op het platteland is alles hetzelfde gebleven. Hetzelfde geruzie, dezelfde haat, dezelfde slogans, dezelfde kampen,” vertelde een reservesoldaat die ik een paar dagen geleden ontmoette in het café naast onze redactie. Net als vele anderen voelt hij dat Israël gedoemd is als het zichzelf niet vermannen.
Zoals ik in de eerste weken al zei, moet de hele Knesset van Israël, 120 in getal, vervangen worden, niet alleen de huidige regering. De jonge generatie is de hoop voor Israël, niet de oude. Zij lijken nog steeds alles te verpesten en prediken alleen eenheid onder het volk. De jonge generatie, onze TikTok kinderen, zij vechten voor eenheid in Gaza. Toen de oude generatie geen afscheid kon nemen van hun manieren toen ze Egypte verlieten, werden ze in de woestijn vervangen door de nieuwe generatie.
Zij die het Beloofde Land binnengingen waren de woestijngeneratie, de kinderen van Israël die in de woestijn geboren en getogen waren – de bijbelse TikTok kinderen van Mozes. Er is iets mis met de ouders van de TikTok kinderen in het land en zeker niet met de volksvertegenwoordigers in de Knesset en de regering van Israël. Er moet iets gebeuren om een einde te maken aan de strijd aan de top en in de media. Na de oorlog moet de jonge generatie dringend de scepter van het volk overnemen.
De Israëlische voetbalbond steunt de voorgestelde wedstrijd tegen de Palestijnen
Tijdens een bezoek aan Zuid-Libanon zegt Netanyahu tegen Hezbollah en Iran: „Verdwijn hier vandaan“
CMI: ‘WHO stelt Israël ten onrechte verantwoordelijk’
