“Mijn 18-jarige dochter Tchelet werd gedood op een zaterdagochtend tijdens de feestdag Simchat Thora,” vertelde Gladys Fishbein aan JNS.
Op 7 oktober verzorgde Fishbein haar zieke 94-jarige moeder Sarah in Kibboets Be’eri toen terroristen van Hamas Israël binnenvielen en 1.200 mensen doodden, waaronder Tchelet (Celeste) en haar vriend.
Tchelet, die met haar moeder in de kibboets woonde, werkte sinds kort in een kleuterschool waar ze op kleine kinderen paste.
“Onze familie kwam 52 jaar geleden uit Brazilië. Mijn ouders waren echte zionisten,” zei Fishbein. “Toen we in Be’eri aankwamen, was het nog geen grote gemeenschap. We hebben heel hard gewerkt om het op te bouwen.
“Tchelet was net afgestudeerd van de middelbare school en wist niet wat ze met haar leven wilde doen. Maar ze wilde dicht bij haar oma zijn in de kibboets waar ze het grootste deel van haar jeugd had doorgebracht,” voegde Fishbein eraan toe.
Een maand nadat ze op de kleuterschool begon, ontmoette Tchelet Dor Rieder, 23, die haar partner werd. “Ik kende Dor niet, maar uit de diensten op haar beide begrafenissen kon ik opmaken dat ze zielsverwanten waren,” zei Fishbein.
Gladys Fishbein had gepland om op 8 oktober een nieuw leven te beginnen in Beerscheva. In plaats daarvan zat ze opgesloten in de veilige kamer van haar moeders huis met haar moeders verzorgster, haar zoon Liel, die op bezoek was voor de feestdagen, en haar twee honden.
“Omdat we aan de grens wonen, zijn we gewend aan raketaanvallen. Toen de sirenes om 6.30 uur klonken, weigerde mijn moeder de veilige kamer in te gaan en ging ze naar buiten om een luchtje te scheppen. Op dat moment realiseerden we ons niet hoe ernstig de situatie was,” zegt Fishbein.
Terroristen vermomd als soldaten
Kort daarna stuurde Tchelet een bericht naar de familie in de Be’eri WhatsApp-groep met de tekst: “Buurtbewoners: Hamas-terroristen verkleed als IDF-soldaten kloppen op de deuren. Doe alstublieft niet open. Bescherm uw leven. Deel het.” Tchelet drong er bij iedereen op aan om voorzichtig te zijn en onderdak te zoeken.
“Ze maakte zich meer zorgen om ons dan om zichzelf,” vertelde Fishbein aan JNS. “Toen begonnen we stemmen in het Arabisch te horen, geweerschoten en bombardementen terwijl de sirenes aanhielden.”
Om 11:23 uur had Fishbein voor de laatste keer telefonisch contact met haar dochter.
Fishbein vernam later dat Hamas-terroristen waren binnengedrongen in de schuilkelder waar Tchelet en Dor hun toevlucht hadden gezocht.
De terroristen vermoordden ongeveer 10% van de bevolking van Be’eri, ongeveer 120 inwoners. Anderen werden gedeporteerd naar Gaza.
Toen de soldaten uiteindelijk de kibboets bereikten, redden ze Fishbein uit de schuilplaats.
“Het was een apocalyps. Ik wist niet waar ik was. Alles was vernietigd, elke auto, elk huis,” zei ze.
Op weg uit de kibboets werd ze beschoten door terroristen die zich hadden verschanst op de bovenste verdiepingen van sommige huizen. Fishbeins buurman werd ter plekke gedood.
“Mijn zoon Liel trok me op straat naar de grond, maar mijn moeder, die op een elektrische kar zat, werd geraakt. De soldaten schoten terug zodat we konden ontsnappen. Liel raakte gewond en mijn moeder had een granaatscherf in haar achterhoofd,” zei Fishbein. “Uiteindelijk konden we ontsnappen en werden we naar het ziekenhuis in Beerscheva gebracht.
Fishbein en haar familie brachten 22 uur door in de schuilplaats – zonder water of elektriciteit en met steeds minder lucht om in te ademen. Haar moeder, die hartproblemen heeft, had geen toegang tot haar medicijnen.
“Ze hebben hele families weggevaagd en mensen levend verbrand,” zei Fishbein. “Ik weet niet hoe we daar levend uit zijn gekomen. Het is ongelooflijk. Iemand moet over ons gewaakt hebben.”
Het lot van Tchelet bleef 10 dagen lang onbekend. Eerst vertelde het leger Fishbein dat Tchelet’s mobiele telefoon was gevonden in de Gazastrook, dus dacht de familie dat ze ontvoerd was. Uiteindelijk werd haar lichaam geïdentificeerd als één van de doden.
“Op haar begrafenis zei iedereen dat ze hun beste vriendin was. Ze was er altijd voor me. Ze was er voor iedereen,” zei Fishbein.
Na het bloedbad werden Fishbein en haar familie geëvacueerd naar Netanya door de organisatie Alynu, die onderdak bood aan de ontheemden in privéwoningen.
“De missie van Alynu is om immigranten in Israël te helpen integreren in hun nieuwe leven. Op een andere manier hielpen we Israëli’s integreren in nieuwe, zij het tijdelijke, huizen,” vertelde Lydia Weitzman, een Alynu vrijwilliger, aan JNS.
Terwijl de meeste inwoners van Be’eri geëvacueerd werden naar de Dode Zee regio, kon Fishbein het niet opbrengen om zich bij hen te voegen.
“We hebben tijd nodig om te herstellen. Het zou heel moeilijk voor mij zijn om tussen getraumatiseerde mensen te zijn. Ik heb mijn kind verloren. Ik heb een verschrikkelijke beproeving meegemaakt. Ik denk niet dat ik ooit nog terug zal gaan naar Be’eri. Mijn moeder wil er ook niet meer naartoe. Ik weet niet of er een veilige plek is voor ons als Joodse mensen,” zei ze wanhopig.
Vice-minister van Buitenlandse Zaken: UNRWA is een terreurorganisatie
Kinderen uit Malawi komen naar Israël voor een levensreddende hartbehandeling
Netanyahu eert gesneuvelde broer Yonatan bij herdenking Entebbe-missie
