Operatie Opera markeerde een cruciaal moment in de geschiedenis van het Midden-Oosten. Met deze riskante operatie probeerde de Israëlische luchtmacht de opkomende nucleaire dreiging van Irak tegen te gaan. De operatie was niet alleen een opmerkelijke militaire prestatie, maar ook een kritiek moment in de defensiestrategie van Israël.
Om 15.50 uur op 7 juni 1981 stegen acht F-16 jachtbommenwerpers en zes F-15’s, geëscorteerd door de Israëlische luchtmacht, op vanaf de toenmalige Israëlische basis Etzion in de Sinaï. Ze legden een afstand van ongeveer 1.100 km af op een hoogte van 90 tot 150 meter boven Jordaans en Saudi-Arabisch grensgebied. Om de Iraakse luchtafweer voor de gek te houden, communiceerden de piloten in het Arabisch.
De eerste aanval op de reactor vond plaats rond 17:31 uur. Binnen twee minuten was de operatie voltooid. Van de in totaal 16 afgeworpen Mark 84 bommen troffen er 14 rechtstreeks het reactorgebouw. De aanval resulteerde in de vernietiging van het reactorgebouw, waarbij elf mensen omkwamen, waaronder een Franse technicus.
Onder de piloten die de laatste aanvalsformatie vormden was de latere astronaut Ilan Ramon. Hij rapporteerde dat er intense rook uit de reactor kwam en een enorme explosie, maar het gebouw stortte niet in.
De Osirak kernreactor in Irak werd beschouwd als een directe bedreiging voor Israël. De bouw van de nucleaire faciliteit begon 22 jaar voor de operatie onder leiding van de Iraakse dictator Saddam Hoessein. De faciliteit werd gebouwd als onderdeel van een overeenkomst met Frankrijk die Irak de bouw van twee nucleaire faciliteiten beloofde – Tamuz 1 en 2.
Operatie Opera werd als een succes beschouwd en alle piloten keerden veilig terug naar Israël. De Iraakse regering werd verhinderd toegang te krijgen tot massavernietigingswapens. Het machtsevenwicht in de regio werd gehandhaafd en de veiligheid van Israël werd gewaarborgd.
Ondanks het succes van de missie stuitten de acties van Israël op kritiek op internationaal niveau. De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties veroordeelde in Resolutie 487 (1981) de aanval van Israël op de door het Internationaal Atoomenergie Agentschap goedgekeurde nucleaire faciliteit in Irak en riep op tot stopzetting van vijandige activiteiten. Irak kreeg het recht om compensatie te eisen en Israël werd aangespoord om zijn nucleaire faciliteiten onder IAEA-veiligheidscontrole te plaatsen.
Vandaag wordt Israël opnieuw geconfronteerd met een nucleaire dreiging. Deze keer komt die van Iran. Sinds de regering Biden heeft geprobeerd om de nucleaire overeenkomst met Iran te vernieuwen, wordt er in Israël opnieuw serieus overwogen om de nucleaire faciliteiten van Iran aan te vallen om te voorkomen dat Iran kernwapens verwerft en vervolgens zijn droom om de staat Israël te vernietigen, waarmaakt.
Britse joden willen het land verlaten
Israël viert 78 jaar onafhankelijkheid
Het dilemma van Israël met betrekking tot Libanon
