Het is bijna Shabbat – iets over de boze tong en ons

Onder onze vrienden zeggen we op vrijdagmiddag: “Het wordt Shabbat Shalom”. Laster, of de Hebreeuwse term “kwade tong”, ligt in onze tijd op ieders lippen. Mensen praten slecht over hun naaste onder het volk, alleen maar omdat hij het politiek en misschien geestelijk niet met hen eens is. De linkse media berichten vaak alleen over het kwaad aan de andere kant onder de mensen en de rechtse media doen precies hetzelfde, alleen andersom. Dit is natuurlijk niets nieuws, maar in onze tijd vermengt de boze tong zich met een wirwar van nepnieuws en dat maakt alles nog erger.

Met toespraken en woorden schiep God de wereld, waarom moeten wij de wereld vernietigen met toespraken en woorden? Ik zat hier gisteren met vrienden aan tafel over te praten en iemand legde een verband met de huidige weekpassage Tasria-Mezora. De boze tong verdeelt mensen en dat is precies wat vandaag de dag zo merkbaar is in ons land. We spreken kwaad tegen onze naaste in plaats van onze naaste lief te hebben als onszelf.

Spreek niet tegen mij met een boze tong!

En over een scheiding tussen mensen lees je in hoofdstuk 13 van het derde boek van Mozes. “Maar de melaatse zal rondgaan in gescheurde klederen, met onbedekt hoofd en bedekte lippen, en hij zal uitroepen: Onrein, onrein! Zolang het merkteken op hem is, zal hij onrein blijven, want hij is onrein. Hij zal alleen zitten, buiten het kamp van zijn plaats.”

Voor velen is Leviticus vaak slechts een droog boek vol regels. Maar hier gaat het om de Bijbelse regels voor een melaatse die het leven van zijn omgeving kunnen redden. De melaatse roept uit: Ik ben onrein, onrein. Dit is een automatische verklaring van afscheiding. “Ga weg van mij.” Dit is niet om de mensen om hem heen te besmetten. Hij scheidt zich af van het volk en moet “alleen zitten, buiten het kamp van zijn woonplaats.” Dit is geen gemakkelijke zaak. Men is alleen.

Maar wat heeft dit te maken met de boze tong? Ik zal het uitleggen. In een ander verhaal spreekt iemand kwaad over een ander en wordt gestraft met melaatsheid vanwege de boze tong. Dit gebeurt in het verhaal van Mirjam en Mozes, wanneer deze laatste Zippora tot vrouw neemt (Genesis 12). “Mirjam en Aäron nu spraken tegen Mozes vanwege de Ethiopische vrouw die hij had genomen, want hij had een Ethiopische vrouw tot vrouw genomen“. Mirjam was een gerespecteerde profetes. Had zij als profetes niet moeten weten dat kwaadspreken gevolgen heeft? “En zie, Mirjam was melaats als sneeuw.” Er is niets veranderd, precies hetzelfde gebeurde in de familie van mijn vrienden wiens dochter trouwde met een Ethiopische Jood. Vooral de grootmoeder kon niet geloven waarom haar kleindochter uitgerekend met een Ethiopiër moest trouwen.

Terug naar de Bijbel. Mirjam wilde met haar kwade tong de donkergekleurde vrouw van Mozes impopulair maken, met andere woorden, haar scheiden van het volk. Als gevolg daarvan werd ze melaats. Volgens de Bijbelse regels moest ze nu bekendmaken dat ze onrein was. En zo gebeurde precies met haar dat was ze de Ethiopische vrouw van Mozes had toebedacht. Zij moest zich vanwege haar ziekte afzonderen van het volk en “alleen zitten buiten het kamp van haar plaats”.

Het kwaadspreken heeft gevolgen en treft de persoon zelf. Spraak en woorden zijn bedoeld om harten bij elkaar te brengen. In het Nieuwe Testament schrijft Jacobus ook dat “de tong is als vuur” (hoofdstuk 3). Vers 6 zegt: “En de tong is een vuur, een wereld van ongerechtigheid. Zo neemt de tong zijn plaats in onder onze leden; zij verontreinigt het gehele lichaam en steekt de omtrek van het leven in brand, en wordt zelf door de hel in brand gestoken.”

We praten allemaal graag en dat is prima. Maar we moeten voorzichtig zijn en ervoor waken kwaad te spreken over anderen. Dat is niet zo moeilijk, want niemand van ons spreekt kwaad over zichzelf. Wat ons momenteel meer en meer onder de mensen verdeelt, is de boze tong die de een tegen de ander opzet. Dat straft alle partijen, dus het hele volk. God verhoede dat we volgende week tijdens de herdenkingsdagen van de gevallenen en de onafhankelijkheidsfeesten met elkaar omgaan en onze tong in bedwang houden.

Shabbat Shalom.