LedenIsraëls critici blijven de Joodse staat verantwoordelijk houden voor de Palestijnse terreur

In de loop van de eeuwenlange oorlog van de Palestijnen tegen het zionisme is het verhaal over hun terroristische campagnes tegen de Joden, met wie ze niet van plan waren het land te delen, altijd geframed als een “cyclus van geweld”.

Dat gold net zo goed voor de pogroms die in de jaren 1920 en 1930 tegen Joodse gemeenschappen werden gelanceerd, als voor het bloedbad in Jeruzalem – op de Internationale Herdenkingsdag van de Holocaust – van zeven mensen, en de verwonding van drie anderen, door een Palestijnse Arabier.

Het geweld is altijd geworteld geweest in de Arabische bewering dat Joodse aanwezigheid in het oude Joodse thuisland een misdaad is die moet worden uitgeroeid. Maar op de een of andere manier kan elk geval van bloedvergieten altijd worden verklaard, gerationaliseerd of zelfs verontschuldigd als een reactie op een specifieke actie, gebaar of zelfs de loutere mogelijkheid van een van beide van de kant van Joden.

Het is niet verwonderlijk dat dit was wat de internationale media deden met betrekking tot de gruwelijke massamoord...