Centra voor taalonderwijs in de Gazastrook melden een verviervoudiging van het aantal Palestijnen dat zich inschrijft om Hebreeuws te leren. Dit komt na het besluit van de Israëlische regering om de Palestijnse economie te helpen stimuleren door 10.000 werkvergunningen aan te bieden aan Gazanen om binnen Israël te werken.
Leraren in deze centra gaven in hun opmerkingen aan persbureau Reuters aan, dat plaatselijke Palestijnen graag relatief goed betaalde banen in Israël willen krijgen, en weten dat Hebreeuws nodig zal zijn om effectief op de banenmarkt te kunnen navigeren.
De hele affaire benadrukt opnieuw de vraag of een volledig onafhankelijke Palestijnse staat al dan niet economisch levensvatbaar zou zijn.
Als de gemiddelde Palestijn zo afhankelijk is van werk in Israël, ondanks het feit dat hij de Joodse staat als zijn doodsvijand beschouwt, kan een Palestijnse staat dan werkelijk op eigen benen staan? En als het dat niet kan, zal het dan werkelijk onafhankelijk zijn?